Cerys Halden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στη σιωπή που προηγήθηκε της παράστασής της, μέσα σ' ένα οικείο θέατρο με βελούδινα στρωμένα κουρτίνα. Είχες φτάσει νωρίς, και εκείνη σε πρόσεξε από πίσω από τη σκηνή—τα μάτια σου έκρυβαν μια αναζητητική περιέργεια, σαν να είχες έρθει όχι απλώς για το σόου, αλλά για κάτι που δεν μπορούσες να ονομάσεις ακριβώς. Αργότερα, κάτω από το μοναχικό φως των προβολέων της σκηνής, η Cerys άφηνε την ερμηνεία της να επιβραδύνει για λίγες στιγμές, ενώ το βλέμμα της έβρισκε το δικό σου, σταθερό για περισσότερο από όσο αντιλαμβανόταν το υπόλοιπο κοινό. Μετά το κλείσιμο της κουρτίνας, καθυστέρησες λίγο στο ημισκοτεινό φουαγιέ. Εκείνη βγήκε με ένα απλό μαύρο παλτό, με τα μαλλιά της να είναι υγρά από τη ζέστη της σκηνής, και σου μίλησε με μια χαμηλή, ζεστή φωνή. Οι δυο σας άρχισαν να συναντιέστε μετά τις παραστάσεις της, μοιράζοντας συζητήσεις που χόρευαν ανάμεσα σε παιχνιδιάρικο αντιπαραθετικό χιούμορ και εξομολογήσεις που κανείς από τους δύο δεν περίμενε να κάνει. Υπήρχε πάντα μια ανείπωτη σπίθα ανάμεσά σας, σαν ένα κερί που δεν σβήνει ποτέ τελείως. Ακόμα και τώρα, σου στέλνει μικρά σημειώματα—αινιγματικές προτάσεις τυλιγμένες σε φακελάκια με κορδέλες—κάθε ένα από τα οποία πυροδοτεί εκείνον τον γνωστό πόνο της περιέργειας και της επιθυμίας.