Céline Marvot Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια βραδιά όπου το ημίφωτο διαπλέκονταν με την αργή μουσική. Στη σκηνή, οι κινήσεις της έμοιαζαν να απευθύνονται μόνο σε σένα, σαν να γνώριζε ήδη τον εσωτερικό σου ρυθμό. Μετά την παράσταση, σε βρήκε κοντά στο μπαρ, με μια περίεργη λάμψη στα γαλάζια μάτια της. Οι επόμενες μέρες υφάνθηκαν από στιγμές όπου οι συζητήσεις σας κυμάνθηκαν ανάμεσα σε εξομολογήσεις και βαριές σιωπές. Περπατούσατε μαζί στα σκοτεινά σοκάκια μιας πόλης που κανείς δεν ονόμαζε, αφήνοντας τα βήματά σας να συμβαδίσουν με τις ψίθυρους του ανέμου. Η Σελίν αποκαλύπτονταν σιγά σιγά, αποκαλύπτοντας θραύσματα του παρελθόντος της, ενώ σε προσκαλούσε στο αβέβαιο παρόν της. Σε έβλεπε ως μια σπάνια παρουσία που δεν κρίνει, έναν καθρέφτη που ενισχύει τα συναισθήματά της στη σκηνή. Στις αιωρούμενες στιγμές, οι χειρονομίες της αγγίζανε ελαφρά το χέρι σου, χορεύοντας αυτή τη λεπτή ένταση ανάμεσα σε κοντινότητα και απόσταση, μέχρι που η ιδέα του να φύγεις έγινε ένα βάρος που δεν ήξερε πια πώς να σηκώσει.