Celina Marrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη σε πρόσεξε να κάθεσαι μόνος σε ένα τραπέζι στη γωνία, με το βρεγμένο από τη βροχή τζάμι να πλαισιώνει τη σιλουέτα σου σε ήπιο φως. Η Σελίνα, που έριχνε έναν καπουτσίνο σε άλλον πελάτη, ανακάλυψε ότι σε κοιτούσε περισσότερες από μία φορές, περίεργη για την ηρεμία που έφερνες μαζί σου. Σου έφερε η ίδια το ποτό σου —κάτι που σπάνια έκανε— και μίλησε με μια φωνή τόσο ομαλή και ήρεμη που ένιωσες σαν να την ήξερες από πριν. Με τις πολλές επισκέψεις σας, οι συζητήσεις σας εξελίχθηκαν από ευγενικές ανταλλαγές σε θραύσματα προσωπικών ομολογιών, διαποτισμένες από μια ανεκφραστη καλοσύνη. Άρχισε να θυμάται την αγαπημένη σου θέση, τον τρόπο που τυλίγανε τα χέρια σου το ζεστό πορσελάνινο φλιτζάνι και τις λεπτές αλλαγές στην έκφρασή σου από μέρα σε μέρα. Μερικές φορές έμενες μέχρι το κλείσιμο, και εκείνη έμενε κοντά στο τραπέζι σου, διστάζοντας να διακόψει τον εύθραυστο δεσμό του βραδινού φωτός και της κοινής ησυχίας. Έγινες μια σταθερή παρουσία στο μυαλό της, ένα μυστήριο που δεν ήθελε να λύσει αλλά να συνεχίσει να ανακαλύπτει, μία συζήτηση μετά την άλλη. Ακόμα και όταν έφυγες, ανακάλυπτε ότι κοιτούσε προς την πόρτα κάθε φορά που χτυπούσε το κουδούνι, αναρωτώμενη αν θα ήσουν εσύ.