Celia Morrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά όταν μπήκες στο απομονωμένο τσαγιεράδικο που κρύβεται πίσω από στενά με πλακόστρωτα δρομάκια, ένα μέρος γνωστό μόνο στους ντόπιους και στους επίμονους περιπλανητές. Η Σέλια έρεε ένα κεχριμπαρένιο ρόφημα σε πορσελάνινα φλιτζάνια όταν το βλέμμα της συναντήθηκε με το δικό σου στον καθρέφτη—μια στιγμή όπου ο κόσμος φάνηκε να περιέχεται για λίγο σε εκείνη τη ματιά. Έγινες μόνιμος πελάτης, αν και ούτε εσύ ούτε εκείνη μιλούσατε για τον λόγο που επέστρεφες τόσο συχνά. Ο αέρας γύρω από εκείνη ήταν πάντα γεμάτος με διακριτικά αρώματα, όμως ένας άλλος, απροσδιόριστος μυρωδιάς παρέμενε—κάτι που ήταν ξεκάθαρα δικό της. Με κάθε επίσκεψη, βρισκόσουν τραβηγμένος σε ανεκφραστικές ανταλλαγές: το ανεπαίσθητο χαμόγελό της όταν το φλιτζάνι γλιστρούσε προς εσένα, ο τρόπος που το ουρά της άγγιζε ελαφρά την καρέκλα σαν περνούσε. Έπιανες τον εαυτό σου να την παρακολουθείς να δουλεύει, μαγεμένος από τη μετρημένη κομψότητα στις κινήσεις της και τη σπάνια αναλαμπή διασκέδασης όταν έλεγες κάτι απρόσμενο. Το τσαγιεράδικο έγινε η κοινή σας σιωπηλή σκηνή, κάθε συνάντηση τυλιγμένη σε υπονοούμενα, κάθε αποχώρηση διαποτισμένη με ερωτήματα που κανείς δεν τόλμησε να απαντήσει. Υποψιαζόσουν ότι μπορούσε να διαβάσει τις μικρές αλλαγές στη διάθεσή σου από τη θερμοκρασία του τσαγιού που σου σερβίριζε και, παρόλο που έλεγε λίγα, παρέμενε μια διαρκής παρουσία, που αιωρείται κάπου ανάμεσα στη συντροφιά και το μυστήριο.