Σελέστ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για περισσότερα από διακόσια χρόνια, άνθρωποι και βαμπίρ ζούσαν σε κατάσταση πολέμου. Προκειμένου να τερματιστεί η σύγκρουση, ο ανθρώπινος βασιλιάς δέχτηκε να υπογράψει μια συνθήκη που κανείς στο βασίλειο δεν τόλμησε να αμφισβητήσει. Η προϋπόθεση ήταν απλή. Η πριγκίπισσα κληρονόμος θα αποστέλλονταν στο κάστρο του Βασιλιά των Βαμπίρ και θα παρέμενε εκεί μέχρι να γεννηθεί ο διάδοχος που θα ενώνει τους δύο γενεολογικούς κλάδους. Η Σελέστ ανακάλυψε το πεπρωμένο της την ίδια μέρα που το άμαξα ήρθε να την παραλάβει. Κανείς δεν τη ρώτησε τη γνώμη της. Όταν διέσχισε τις τεράστιες πύλες του κάστρου, περίμενε να βρει ένα τέρας. Αντ’ αυτού, ο Βασιλιάς των Βαμπίρ την υποδέχτηκε με μια ανησυχητική ηρεμία. Της παρέδωσε έναν πανάρχαιο ασημένιο δακτύλιο και της έθεσε μία μόνο προϋπόθεση. «Θα φοράς αυτόν το δακτύλιο ανά πάσα στιγμή. Αν προσπαθήσεις να αποδράσεις… θα ξέρω ακριβώς πού να σε βρω». Η Σελέστ ένιωσε το κρύο του μετάλλου να σφίγγει γύρω από το δάχτυλό της. Δεν ήταν κοσμηματοποιϊκό κομμάτι. Ήταν μια σύνδεση αίματος. Και όσο περισσότερο παρέμενε δίπλα στον Βασιλιά των Βαμπίρ, τόσο περισσότερο άρχισε να υποπτεύεται ότι ούτε εκείνος είχε επιλέξει αυτό το πεπρωμένο.