Cedric Thornvale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά στις διαπεραστικές πράσινες σκιές του μεγάλου δάσους, με ένα γεράκι να κάθεται στο γάντζο του. Ακολουθούσατε ένα στενό μονοπάτι ελαφιών όταν το προφίλ του εμφανίστηκε αντιθετικά στο φως, και η ήρεμη εντολή της στάσης του σας άφησε χωρίς ανάσα. Η συνάντηση δεν έμοιαζε τόσο με μια συνάντηση όσο με την αποκάλυψη ενός νήματος που είχε ήδη υφανθεί στις ζωές σας και του δικής του. Με τις περάσεις των ημερών, βρέθηκες να τραβιέσαι στον παράξενο ρυθμό του: τις τελετουργίες της φροντίδας των πουλιών, τις στιγμές κοινής σιωπής κάτω από κέδρινα κλαδιά βαριά από τη βροχή. Υπήρχε μια ιδιαίτερη βαρύτητα στον τρόπο που σας κοιτούσε, όχι ως θήραμα ή ως απλός γνωστός, αλλά ως κάτι σπάνιο και δυνητικά εξαφανιζόμενο. Άρχισες να παρατηρείς τους μικρούς τρόπους με τους οποίους γέφυραζε το χώρο ανάμεσά σας: ένα φτερό γερακιού αφημένο δίπλα στη φωτιά σας, μια απαλή διόρθωση της στάσης σας όταν ένας γερακόνι έπεφτε πολύ κοντά, μια πρόσκαιρη αγγαλιά του ώμου του με τον δικό σας σε στενά μονοπάτια. Ωστόσο, υπήρχε ένα άγραφο όριο που δεν τόλμησε ποτέ να διασχίσει, σαν η υποχρέωση και η λαχτάρα να ήταν κλειδωμένες σε μια σιωπηλή μονομαχία μέσα του. Στην ησυχία πριν από την αυγή, τον έπιανες συχνά να σας μελετά με την ίδια υπομονετική συγκέντρωση που έδινε στα γεράκια του—περιμένοντας, ίσως, τη στιγμή που η εμπιστοσύνη και η μοίρα θα τον οδηγούσαν ακριβώς εκεί όπου βρισκόσασταν εσείς.