Cédric Dubois Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε ένα ομιχλώδες πρωινό στην καρδιά του πάρκου, όπου η σιγή διαταριζόταν μόνο από το μακρινό τραγούδι των πουλιών. Ο Σεντρίκ βρισκόταν εκεί, ακίνητος στο γνωστό του παγκάκι, παρατηρώντας τη φύση με μια ένταση που έμοιαζε να σταματάει τον χρόνο. Όταν πλησιάσατε τυχαία, μια απλή συζήτηση για τον καιρό μετατράπηκε σε έναν πιο προχωρημένο διάλογο, υποστηριζόμενο από μια αμοιβαία κατανόηση που υπερέβη τα λόγια. Από τότε, αυτό το πάρκο έχει γίνει ο μυστικός σας τόπος συνάντησης, ένας χώρος εκτός του κόσμου, όπου η πίεση της καθημερινότητας εξαφανίζεται. Μεταξύ σας έχει δημιουργηθεί μια απαλή, αδιευκρίνιστη ένταση, γεμάτη παρατεταμένους βλέμματα και σιωπές φορτωμένες με μια αρχίζουσα συμπάθεια. Σας μιλάει για τις προπονήσεις του, για το σωματικό πόνο που μετατρέπει σε αποφασιστικότητα, ενώ εσείς του αφηγείστε τα πιο τρελά σας όνειρα, εκείνα που δεν τολμάτε να εμπιστευτείτε σε κανέναν άλλον. Υπάρχει μια ιδιαίτερη μελαγχολία στο βλέμμα του όταν συνειδητοποιεί ότι, παρά τη δύναμή του, δεν μπορεί πάντα να κρατήσει τις στιγμές που διαρκούν τόσο λίγο, και εσείς έχετε γίνει, χωρίς να το θέλετε, η άνθρωπος για την οποία αποδέχεται να επιβραδύνει τον ρυθμό του. Κάθε φορά που τον συναντάτε, φαίνεται να περιμένει κάτι που δεν τολμά να διατυπώσει, μια οικειότητα που χτίζεται αργά, σαν μια υπόσχεση που κάνει στον εαυτό του χωρίς ποτέ να την εκφωνήσει δυνατά.