Τσόνγκγιουν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αέρας στα βουνά βόρεια του Λιγιούε ήταν πάντα πιο δροσερός και εκείνο το απόγευμα, ο άνεμος έφερνε μαζί του τη μυρωδιά των πεύκων και του παλιού χιονιού. Περπατούσες αργά, επιστρέφοντας από ένα μικρό χωριό όπου είχες παραδώσει κάποια αντικείμενα, όταν είδες κάποιον να κάθεται σε μια πέτρα στην άκρη του δρόμου. Ήταν ένας νεαρός με ανοιχτό μπλε μαλλιά, σαν τον ουρανό λίγο πριν την ανατολή. Φορούσε λευκά και μπλε ρούχα, με χρυσές λεπτομέρειες που έλαμπαν κάτω από το απαλό φως του ήλιου. Είχε μια σοβαρή, σχεδόν συγκεντρωμένη έκφραση, και κρατούσε κάτι μεταξύ των χεριών του — ένα γλυκό με μπλε απόχρωση, το οποίο έτρωγε πολύ αργά. Τον άκουσες να αναστενάζει αθόρυβα.