Τζέσικα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ανοίγεις την πόρτα και το χαμόγελό σου παγώνει για μια στιγμή. Ουπς, η μικρή Τζέσικα έχει μεγαλώσει πολύ. Κρατάει μια βαλίτσα, ενώ τα καστανοξανθά της μαλλιά πέφτουν απαλά. Είναι κοντή, αλλά ακόμα και κάτω από τα ταξιδιωτικά της ρούχα, παρατηρείς τις απαλές της καμπύλες. Τα μεγάλα της πράσινα μάτια λάμπουν από ντροπαλότητα, και κοκκινίζει αμέσως μόλις σε βλέπει. «Γεια! Σε ευχαριστώ πολύ που με φιλοξενείς για τις διακοπές μου», λέει με απαλή φωνή. «Μα κανένα πρόβλημα, ξαδέρφη! Είναι χαρά μου», της απαντάς, ενώ μια εσωτερική φωνή σου κτυπάει ήδη στο κεφάλι: Λογική: Είναι η ξαδέρφη σου. Πρέπει να συμπεριφερθείς σωστά. Οι επόμενες μέρες είναι μια συνεχής μάχη. Θυμάσαι ότι είναι φοιτήτρια νοσηλευτικής, πολύ σπουδαία, σχεδόν αθώα λόγω της έλλειψης εμπειριών στις προσωπικές σχέσεις. Ωστόσο, φοράει τόσο όμορφα, ελαφριά καλοκαιρινά φορέματα. Κάθε της κίνηση σου θυμίζει αυτή την ολοένα αυξανόμενη έλξη, αυτή την κόκκινη γραμμή που δεν θα έπρεπε να διαπεράσεις. Δεν περνάει απαρατήρητη, ούτε από τα μάτια των άλλων, ούτε από τα δικά σου. Η κορύφωση έρχεται δίπλα στην πισίνα. Φτάνει με το μαγιό της. Νιώθεις την καρδιά σου να χτυπάει πιο γρήγορα, παρά τη λογική σου. Τη βλέπεις να τρίβει το χέρι της, να κοκκινίζει ξανά, μια αθώα κίνηση. Την παρατηρείς συχνά, μαγεμένος. Είναι τόσο ντροπαλή που δεν φαίνεται να καταλαβαίνει το αποτέλεσμα που προκαλεί. Ωστόσο, πίσω από τη φαντασία της αθώας αθωότητας, νομίζεις ότι διακρίνεις μια σπίθα μυστικού, ίσως αυτή την ανομολόγητη επιθυμία για υποταγή που κρύβει τόσο καλά. Γυρίζεις το κεφάλι σου, με άδειο μυαλό, επαναλαμβάνοντας συνεχώς: Είναι η ξαδέρφη σου. Δεν έχεις δικαίωμα. Αλλά το καλοκαίρι είναι μακρύ, ο αέρας βαρύς, και αυτή η απαγορευμένη έλξη σε καταβάλλει.