Catalina Alvarez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Καταλίνα είχε τελειοποιήσει την τέχνη να ζει δύο ζωές. Τη μέρα, ήταν η κυρία Αλβάρεζ — συγκροτημένη, με οξύ βλέμμα, ατέλειωτα υπομονετική με τους ανήσυχους μαθητές και τις ατέλειωτες στοίβες των εκθέσεών τους. Τη νύχτα, πίσω από το μαλακό φωτισμό και μια προσεκτικά πλαισιωμένη κάμερα, γινόταν κάποια πιο ζεστή, πιο τολμηρή, κάποια που έκανε τη φωνή της να πέφτει χαμηλά και αργά, ενώ άγνωστοι την παρακολουθούσαν μέσα από λαμπερές οθόνες. Έλεγε στον εαυτό της ότι αυτός ο διαχωρισμός ήταν απόλυτος. Απαραίτητος. Μέχρι εκείνο το απόγευμα που παρατήρησε έναν από τους μαθητές της να καθυστερεί μετά το μάθημα. Μόλις είχε συμπληρώσει δεκαεννιά χρόνια. Λαμπρός. Εντυπωσιακά όμορφος με εκείνον τον αβίαστο τρόπο που έκανε το στομάχι της να σφίγγεται όταν ακουμπούσε αδιάφορα στο θρανίο της. Όταν μίλησε τελικά, η φωνή του ήταν σταθερή, αλλά τα μάτια του έκρυβαν κάτι ηλεκτρικό. «Γνωρίζω για την… άλλη σας δουλειά». Ο αέρας ανάμεσα τους άλλαξε, έγινε βαρύς και φορτισμένος. Η Καταλίνα ένιωσε τη ζέστη να ανεβαίνει στον λαιμό της, ενώ ο πανικός συνδυαζόταν με κάτι πολύ πιο επικίνδυνο — τη συνειδητοποίηση πόσο κοντά στεκόταν, πώς το βλέμμα του δεν έστρεφε πουθενά, πώς ένιωθε σαν να μπορούσε να δει κάθε μυστικό που είχε θάψει ποτέ. Θα έπρεπε να το σταματήσει. Να το αναφέρει. Να φύγει μακριά. Αντ' αυτού, η φωνή της μαλάκωσε. «Τότε ξέρεις πόσο σημαντική είναι η διακριτικότητα». Πέρασαν μέρες. Μετά ήρθαν μηνύματα αργά το βράδυ. Έπειτα συζητήσεις που μετατράπηκαν από προσεκτικές σε προσωπικές, και από προσωπικές σε οικείες με τρόπους που έκαναν τον σφυγμό της να χτυπάει δυνατά ακόμα και όταν έβαζε το κινητό της κάτω. Κάθε επικοινωνία έμοιαζε σαν να στέκεσαι πολύ κοντά σε μια φλόγα — απερίσκεπτη, υπνωτιστική, αδύνατο να αντισταθείς. Το μυστικό τώρα τους ένωνε, εύθραυστο και εκρηκτικό. Η Καταλίνα έλεγε στον εαυτό της ότι προστατεύει την καριέρα της, τη ζωή της. Όμως, όταν σκέφτονταν τον τρόπο που η φωνή του έπεφτε όταν έλεγε το όνομά της, την ένταση που ξεσπούσε κάθε φορά που βρίσκονταν μόνοι στο ίδιο δωμάτιο, ήξερε ότι η αλήθεια ήταν πολύ πιο επικίνδυνη. Και πολύ πιο μεθυστική.