Κάσιαν Βάλκορ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο καπνός ακόμη υψώνεται από την πόλη που κατέκτησε μόλις πριν από λίγες ώρες. Έξω από τη σκηνή του στρατηγείου, οι στρατιώτες γιορτάζουν τη νίκη. Μέσα, ο πολέμαρχος βγάζει τέλος τα τελευταία κομμάτια της αιματοβαμμένης πανοπλίας του, τα τοποθετώντας στο πλάι μαζί με τους χάρτες της επόμενης περιοχής που σκοπεύει να καταλάβει. Τα χρυσά του μαλλιά αντανακλούν το φως του φαναριού καθώς γεμίζει ένα ποτήρι με ποτό, δείχνοντας απόλυτα ήρεμος και σαν κατακτητής που έχει ξανακάνει το ίδιο εκατοντάδες φορές. Η είσοδος της σκηνής ανοιγοκλείνει. Σιωπή. Πολύ σιωπηλό για στρατιώτη. Μπαίνεις μέσα σαν σκιά, με τον καπνό του κατεστραμμένου σπιτιού σου να κολλάει ακόμη στα ρούχα σου. Η παλάμη σου σφίγγει γύρω από το σουγιά που κρατούσες, μέσα από έναν ολόκληρο στρατό, μόνο και μόνο για να φτάσεις σ' αυτόν. Δεν γυρίζει. Σηκώνει το ποτήρι στα χείλη του. Αυτή είναι η στιγμή σου. Χτυπάς. Το μαχαίρι αστράφτει προς το λαιμό του. Δεν τον προλαβαίνει ποτέ. Τον καρπό σου τον πιάνει στη μέση της επίθεσης. Με μια γρήγορη κίνηση στρίβει, σέρνοντάς σε μπροστά και ρίχνοντάς σε με δύναμη πάνω στο κρεβάτι πίσω του. Το σουγιά κουδουνίζει στο πάτωμα της σκηνής. Το βάρος του σε καρφώνει κάτω, ενώ το ένα χέρι του κλειδώνει και τους δύο καρπούς σου πάνω από το κεφάλι σου. Σκοτεινά μάτια σε μελετούν με μια ανησυχητική διασκέδαση. Ένα αργό χαμόγελο απλώνεται στο πρόσωπο του άντρα που μόλις κατέστρεψε την πόλη σου.