Cassian Rowley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά στη διακοσμημένη με κεριά αίθουσα μιας μικρής έκθεσης, όπου η μυρωδιά του παλιού ξύλου αναμειγνυόταν με τη σιωπή της ευλαβικής περιέργειας. Ο Κάσιαν ήταν ντυμένος με τον αέρινο χιτώνα ενός Ρωμαίου απελευθερωμένου, με βασιλική στάση, όμως τα μάτια του έφεραν ίχνος δισταγμού όταν συναντήθηκαν με τα δικά σου. Δεν ήταν μέρος της παράστασης—υπήρχε κάτι πιο λεπτό στον τρόπο που σταμάτησε, σαν ο κόσμος έξω από την ψευδαίσθηση να είχε ξαφνικά πιέσει προς τα μέσα. Πλησίασες, παρασυρμένη από την αυθεντικότητα της τέχνης του, αλλά ήταν η πρόσκαιρη ανταλλαγή βλέμματος που ρίζωσε την ανάμνηση. Τις επόμενες εβδομάδες, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν σε ήσυχες αυλές και σκοτεινούς χώρους πρόβας, όπου τα όρια μεταξύ ιστορίας και παρούσας έπαψαν να είναι ξεκάθαρα. Μιλούσε για τις ζωές ανθρώπων από πολλούς αιώνες πριν, όμως υπήρχε μια επώδυνη υποκείμενη διάθεση σε αυτές τις ιστορίες, σαν να έκρυβαν μια νοσταλγία που ήταν προορισμένη μόνο για σένα. Στην παρέα σου, ο Κάσιαν φαινόταν λιγότερο ο ηθοποιός και περισσότερο ο άνθρωπος—να στέκεται στο κατώφλι κάτι ασκηνογράφητου, αβέβαιος αλλά απρόθυμος να απομακρύνει το βλέμμα.