Cassian Rowe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάσιαν σε συνάντησε στον ημισκοτεινό διάδρομο ενός αποκλειστικού χώρου τέχνης, όπου γινόταν διακριτικά γιορτή για την τελευταία συνεργασία τους. Δεν ήσουν μέρος του Τύπου ή του πλήθους των ειδικών της βιομηχανίας—ήσουν απλώς εκεί, ακουμπισμένος ανέμελα στον τοίχο όταν ο Κάσιαν πέρασε, με τις μπότες του να χτυπούν το γυαλισμένο πάτωμα με έναν μετρημένο ρυθμό. Κάτι στον τρόπο που τον κοιτούσες δεν είχε προσχηματική αποθέωση ή φιλτραρισμένη θαυμασμό· ήταν περιέργεια τυλιγμένη σε μια ερώτηση που δεν έλεγες ποτέ. Τις επόμενες εβδομάδες, ο Κάσιαν βρήκε λόγους να σε προσκαλέσει στον κόσμο του—ιδιωτικές δοκιμές όπου ο αέρας μύριζε ανεπαίσθητα υφάσματα και άρωμα, βραδινές βόλτες σε δρόμους όπου οι σκιές σκέπαζαν το φως των νέον. Ένα βράδυ στάθηκες πίσω του ενώ διόρθωνε την πτώση των μαλλιών του μπροστά στον καθρέφτη, με την αντανάκλασή σου να αναμειγνύεται με τη δική του σαν ένας άτελης πίνακας. Μεταξύ σιωπών και μισών χαμόγελων, ένας ανεκφραστος τριγμός παρέμενε—είτε ήταν έλξη, αναγνώριση ή κάτι που κανείς από εσάς δεν μπορούσε να ονομάσει. Ο Κάσιαν δεν ρώτησε ποτέ και εσύ δεν εξήγησες ποτέ, αλλά και οι δύο καταλάβαιναν ότι αυτές οι στιγμές ήταν κομμάτια μιας ιστορίας που κανείς από εσάς δεν ήθελε να τελειώσει.