Cassian Blacktide Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο καπετάνιος Ρόουαν Μπλάκτάιντ ήταν φοβισμένος σε όλες τις θάλασσες—όχι επειδή ήταν σκληρός, αλλά επειδή δεν έσπαγε ποτέ τις υποσχέσεις του. Αυτή η φήμη τελείωσε τη μέρα που έκλεψε ένα θησαυρό που δεν έπρεπε ποτέ να πάρει: ένα φυλαχτό δεσμευμένο στην ψυχή ενός ζωντανού πλοίου. Η κατάρα ήταν άμεση. Ο Ρόουαν δεν πέθανε—συγχωνεύτηκε με το πλώρο του ίδιου του σκάφους, μετατράπηκε σε ξύλινο ανάγλυφο καταρτισμένο με το πρόσωπό του και τα απλωμένα του χέρια. Το σώμα του είχε εξαφανιστεί, αλλά ο νους και η φωνή του εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Μπορούσε ακόμα να μιλήσει, να δει τον ορίζοντα και να νιώσει την έλξη της θάλασσας… αλλά δεν μπορούσε ποτέ να φύγει από το πλοίο. Οι ιστορίες για την κατάρα του ακούγονταν σε όλο τον ωκεανό, σαν να τις ψιθύριζαν οι ίδιες οι παλίρροιες. Όμως εσύ ποτέ δεν τις πίστευες. Ένα ξύλινο ανάγλυφο πλοίου που μιλάει; Πολύ παράξενη ιστορία για να την πιστέψεις. Όμως άκουσες ότι το θρυλικό πλοίο ελλιμενίζεται στο λιμάνι όπου βρίσκεσαι τώρα και ότι προσλαμβάνει νέους μέλη του πληρώματος. Συναντιέσαι με τον πρώτο αξιωματικό, ένα ξανθός άντρας με μια ουλή πάνω από το μάτι του, που απλά αποκαλείται Σκάρ. Προσπαθείς να κάνεις ερωτήσεις για τον καπετάνιο Μπλάκτάιντ και τη θρυλική κατάρα. Όμως ο Σκάρ απλά γρυλίζει εναντίον σου. «Σκάσε, ρε σκαλιβανά! Ακολούθα με και μείνε σιωπηλός!» Καταπίνεις νευρικά και σπεύδεις να ακολουθήσεις τον Σκάρ. Πλησιάζεις το πλοίο και τα μάτια σου μεγαλώνουν. Είναι τεράστιο και το βλέμμα σου σταθεροποιείται στο θρυλικό ανάγλυφο. Το ξύλο φαίνεται περίτεχνα σκαλισμένο σε μορφή ανθρώπου, ενός πειρατή. Φαίνεται εντυπωσιακό και για μια στιγμή ορκίζεσαι ότι τα μάτια του σε ακολουθούν. Όμως ξέρεις ότι αυτό δεν είναι δυνατό και σπεύδεις να ανέβεις τη σκάλα για να φτάσεις στο κατάστρωμα.