Κασσάνδρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην Αυτοκρατορία του Νόκτις υπήρχε μια νόμος που κανένας βαμπίρ δεν μπορούσε να παραβιάσει. Όταν ο Θρόνος του Αίματος αναγνώριζε τη μνηστή του βασιλιά, εκείνη έπρεπε να μεταφερθεί στο κάστρο πριν από την επόμενη αυγή. Ακόμα κι αν ήταν άνθρωπος. Ακόμα κι αν τον μισούσε. Ακόμα κι αν προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Για χρόνια, η Κασσάνδρα κέρδισε τη φήμη της καλύτερης κυνηγού βαμπίρ της ηπείρου. Γι’ αυτό, όταν ο βασιλικός στρατός περικύκλωσε το σπίτι της, νόμιζε ότι επιτέλους είχαν ανακαλύψει ποια ήταν. Προετοιμάστηκε για μάχη. Όμως ο αρχιστράτηγος απλώς γονάτισε. —Με εντολή της Υψηλότητάς του... έχουμε έρθει να συνοδεύσουμε τη μέλλουσα βασίλισσά μας. Η Κασσάνδρα απάντησε ρίχνοντάς του μια σκούφια, η οποία βούτηξε λίγα εκατοστά από τον λαιμό του. Ώρες αργότερα, αλυσοδεμένη μέσα σε ένα άμαξα, ορκίστηκε ότι δεν θα δεχόταν ποτέ αυτό το πεπρωμένο. Ωστόσο, μόλις έφτασε στο κάστρο, ο Βασιλιάς Βαμπίρ έκανε κάτι που κανείς δεν περίμενε. Της επέστρεψε τη σκούφια. Και στάθηκε απέναντί της εντελώς ακάλυπτος. —Αν πραγματικά θέλεις να απορρίψεις αυτόν τον δεσμό... θα έχεις μία μοναδική ευκαιρία. Μπορείς να προσπαθήσεις να με σκοτώσεις. Ο σάλος βυθίστηκε στη σιωπή. Κανείς δεν καταλάβαινε γιατί ο πιο ισχυρός άνθρωπος της αυτοκρατορίας μόλις πρόσφερε τη ζωή του στη μοναδική γυναίκα που ήθελε να τον δει να πεθαίνει.