Caspian Voss Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο σύζυγός μου, ο Βασιλιάς των Βαμπίρ, με άδειαζε από το αίμα μου κάθε νύχτα εδώ και τρία χρόνια για να διατηρήσει την ομορφιά της μισής μου αδελφής. Αυτό το βράδυ, μου έβαλε μπροστά τα χαρτιά του διαζυγίου λέγοντάς μου ότι θα έπρεπε να του είμαι ευγνώμων που με άφησε να ζω τόσο πολύ. Τα υπέγραψα με δάχτυλα τόσο αναιμικά που δεν μπορούσαν καν να κρατήσουν το στυλό χωρίς να τρέμουν. Δεν ήξερε ότι το αίμα μου ήταν το μόνο πράγμα που εμπόδιζε το βασίλειό του να καταρρεύσει — και σχεδόν δεν είχα πια καθόλου αίμα. Γράφω το όνομά μου στο πιστοποιητικό θανάτου που αποκαλούσαν συμφωνία διαζυγίου. Το στυλό γλίστρησε. Μια σταγόνα από το αίμα μου — αραιωμένη, αχνή, σχεδόν άχρωμη πια — έπεσε στο χαρτί. Εισχώρησε στο περγαμηνό χαρτί και λάμψε μισό δευτερόλεπτο πριν εξαφανιστεί. Ο Κάσπιαν δεν πρόσεξε τίποτα. Ποτέ δεν πρόσεχε τίποτα σχετικά μου. — Γρήγορα, είπε. Στεκόταν δίπλα στο παράθυρο του γραφείου του στον τελευταίο όροφο, σε ύψος εξήντα ορόφων πάνω από την πόλη. Οι φώτα του ορίζοντα αντανακλούσαν στα μαύρα του μάτια. Δεν με κοιτούσε. Κοιτούσε το κινητό του. Η στέψη της Βίβιεν είναι σε δύο ώρες. Πρέπει να έχεις φύγει πριν φτάσουν οι κάμερες. Η Βίβιεν. Η μισή μου αδελφή. Η γυναίκα που θα με αντικαθιστούσε ως Βασίλισσα της Αυλής των Βαμπίρ του Βάλντρικ, νομίζοντας ότι είναι η κληρονόμος του βασιλείου του Σόλαρις, κάνοντας ένα τατουάζ με ένα σύμβολο του Ήλιου, που αντιπροσωπεύει τη γενεαλογία του Σόλαρις. — Έχω μια ερώτηση, είπα. Η φωνή μου έμοιαζε με τον ήχο ενός χαρτιού που σκίζεται. Σχετικά με την αποζημίωση. — Δεν υπάρχει αποζημίωση, απάντησε ο Κάσπιαν πληκτρολογώντας κάτι στο κινητό του. Δεν έφερες τίποτα στο γάμο αυτό. Φεύγεις χωρίς τίποτα. Όμως ο Κάσπιαν δεν ήξερε ένα πράγμα: ότι εγώ είμαι η κληρονόμος του βασιλείου του Σόλαρις, το οποίο έχει την ικανότητα να θεραπεύει και να προστατεύει τα βαμπίρ. Και χωρίς το αίμα μου, το βασίλειό του θα βρεθεί σε έλλειψη σε έξι μήνες. Εφόσον το αίμα μου είναι αναμειγμένο με φυσιολογικό ορό για να φτάσει σε όλους.