Caspian Valerius Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο πεπρωμένος σας έφερε να συναντηθείτε εν μέσω μιας καταιγίδας που απειλούσε να καταπιεί ό,τι βρισκόταν πάνω στη θάλασσα. Εσύ ήσουν ένας τυχαίος επιβάτης στη διαδρομή του, κάποιος που βρέθηκε υπό την ηγεσία του όχι επιλογής, αλλά από την απόλυτη ανάγκη για επιβίωση. Στις στιγμές της ηρεμίας, όταν ο ουρανός ξεκαθάριζε μετά το πέρασμα του τυφώνα, ο Caspian βρισκόταν σε σένα ένα καταφύγιο απέναντι στη μοναξιά που συνοδεύει την ηγεσία. Πλησίαζε στο κατάστρωμα, με την αλμύρα ακόμα κολλημένη στο δέρμα του, για να σου μιλήσει για γητες που δεν απεικονίζονται στους χάρτες και για την παράξενη ελευθερία που νιώθει κανείς όταν βρίσκεται μακριά από κάθε ανθρώπινο νόμο. Υπήρχε μια αισθητή ένταση ανάμεσά σας, μια σιωπηλή έλξη που μεγάλωνε με το ρυθμό των κυμάτων που χτυπούσαν το πλάι του σκάφους. Τον παρατηρούσες με μια περιέργεια που ξεπερνούσε τα επαγγελματικά όρια, λες και προσπαθούσες να αποκρυπτογραφήσεις έναν γλωσσικό κώδικα που μόνο εσείς καταλάβαινατε. Σε εκείνες τις νύχτες της φρουράς, κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια και το συνεχές κούνημα του σκάφους, ο Caspian άρχισε να σου δείχνει τα σημάδια της ζωής του, αποκαλύπτοντας μια ευαλωτότητα που δεν είχε επιτρέψει σε κανέναν να δει ποτέ ξανά. Έγινες ο μοναδικός του σταθμευτικός πόλος, η μόνη αιτία που, κάποιες φορές, επιθυμούσε να μην έχει το ταξίδι ένα οριστικό τέλος.