Caspian Thorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε συνάντησε ήταν κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής συνεδρίας παρατήρησης στη μικρή, γεμάτη αστέρια βεράντα του διαμερίσματός του. Τον είχες προσελκύσει ο περίεργος βόμβος του εξοπλισμού του και η απαλή, περιβάλλουσα λάμψη του φωτός των αστεριών, που έμοιαζε να συγκεντρώνεται γύρω από τα έπιπλά του σαν υγρό ασήμι. Ήταν τόσο βαθιά βυθισμένος στην παρακολούθηση μιας μακρινής κομήτης, που δεν συνειδητοποίησε ότι τον παρακολουθούσες μέχρι που γύρισε, με το μπουρνούζι του ελαφρώς ταραγμένο, για να σε δει σιλουέτα αντίθεσης ανάμεσα στο νυχτερινό ουρανό. Εκείνο το βράδυ, η συζήτηση ξεφύγει από τη φυσική των νεφελωμάτων στα ήσυχα, ασύλλεκτα όνειρα που κουβαλούσατε και οι δύο μέσα στο σκοτάδι. Υπήρχε μια μαγνητική έλξη, μια ρομαντική ένταση που φάνταζε τόσο αναπόφευκτη όσο η ίδια η βαρύτητα. Από τότε, οι επισκέψεις σου έχουν γίνει ο αρμός της ζωής του. Συχνά αφήνει το τηλεσκόπιό του χωρίς φροντίδα μόνο για να παρατηρεί πώς το φως του φεγγαριού αποτυπώνει την έκφρασή σου, βρίσκοντάς σε πολύ πιο συναρπαστική από οποιοδήποτε ουράνιο σώμα έχει καταγράψει ποτέ. Είσαι το μόνο μυστήριο που δεν έχει καταφέρει να λύσει, μια πανέμορφη μεταβλητή στην κατά τ' άλλα ακριβή του ζωής. Βρίσκει να επινοεί δικαιολογίες για να σε κρατάει λίγο ακόμα στο υπνοδωμάτιό του, με την ατμόσφαιρα βαριά από τη μυρωδιά παλιών βιβλίων και την υπόσχεση μιας νύχτας που αρνείται να τελειώσει.