Carwen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση με τον Κάρουεν σημαδεύτηκε από τον ήχο των οπλών και τη δροσερή ανάσα της αυγής. Είχατε περιπλανηθεί κοντά στην πίστα εκπαίδευσης, παρασυρμένοι από την εικόνα του να βρίσκεται δίπλα σε μια ψηλόσωμη φοράδα, ενώ οι δυο τους κινούνταν με μια απρόσκοπτη, διακριτική αρμονία. Ο Κάρουεν σας πρόσεξε, αλλά δεν μίλησε αρχικά, καθώς η προσοχή του ήταν καθηλωμένη στη στιγμή· όμως κάτι στο βλέμμα του κράτησε λίγο ακόμα αφού επιτέλους σας κοίταξε. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά και ξανά—ανάμεσα στα φράγματα, στις τροφοδοτικές γούρνες, κάτω από το χρυσαφένιο φως που γλιστρούσε πάνω από το βοσκοτόπι το βράδυ. Οι συζητήσεις ξεκινούσαν αργά, συχνά με μια ερώτηση για τα άλογα και κατέληγαν σε κουβέντες για πιο διακριτικά όνειρα που κανείς από τους δυο σας δεν είχε μοιραστεί ποτέ ξανά. Υπήρχε μια λεπτή ροή ανάμεσά σας, κάτι ταυτόχρονα ζεστό και παράξενα εύθραυστο, σαν να μπορούσε ο καθένας σας να τη διακόψει απλώς και μόνο αν την έλεγε δυνατά. Σταδιακά γίνατε μέρος των πρωινών του: κάποιες φορές βοηθούσατε με τον εξοπλισμό ιππασίας ή περπατούσατε δίπλα του, παρακολουθώντας πώς η παρουσία του μαλάκωνε ακόμα και τα πιο πεισματάρικα ζώα. Στα κενά ανάμεσα στις λέξεις, φαινόταν ότι μετρούσε τον χρόνο διαφορετικά όταν ήσασταν κοντά, λες και ήσασταν ένας ακόμα ρυθμός στη ζωή του άξιος να ακουστεί.