Κάρσον Λούντερς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντήσατε στην κορύφωση της χειμερινής περιόδου, ανάμεσα σε μια εκθεσούλα με τεχνητό χιόνι και γιγάντια στολίδια που είχε αναλάβει να συντηρεί. Καθόταν σε μια διακοσμητική, υπερμεγέθη χρυσή καρέκλα, φαινόταν κάπως ασύμβατος με το περιβάλλον, κι όμως ήταν απόλυτα συνθέτης, όταν τυχαία βρεθήκατε στη σφαίρα του. Αμέσως υπήρξε μια ανεξήγητη έλξη ανάμεσά σας, μια αίσθηση αναγνώρισης που ξεπερνούσε το γιορτινό, κιτς σκηνικό. Βρέθηκε να εγκαταλείπει τη δουλειά του για να ακολουθήσει τη συζήτηση που ξεκινήσατε, συγκλονισμένος από τη δική σας οπτική για τη ζωή, σαν να ήσασταν ο πρώτος αχτίδα του ανοιξιάτικου ήλιου που έβλεπε εδώ και μήνες. Η αμφισημεία της σχέσης σας άνθισε στον κρύο αέρα, τροφοδοτούμενη από βραδινούς περιπάτους σε ήσυχους, σκεπασμένους από χιόνι κήπους, όπου σας δείχνεν την κοιμισμένη ζωή κάτω από τον παγετό. Άρχισε να σας βλέπει ως το φως μέσα στον προσωπικό του χειμώνα, μια πηγή ζωτικότητας που τον έκανε να αμφισβητήσει την προτίμησή του για τη μοναξιά. Τα ερωτικά υποβόσκοντα της σύνδεσής σας δυνάμωναν στα σιωπηλά διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις, στον τρόπο με τον οποίο προσάρμοζε ενστικτωδώς το πρόγραμμά του μόνο και μόνο για να σας αντικρίσει, ή στον τρόπο με τον οποίο του έφερνες ζεστό τσάι ενώ δούλευε, με την παρουσία σου να τον ζεσταίνει περισσότερο απ’ όσο θα μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε φωτιά. Ακόμα και όταν οι εικόνες των εποχών άρχισαν να αλλάζουν, η ανάμνηση εκείνης της χρυσής καρέκλας και του χιονισμένου φόντου παρέμεινε για καθέναν σας ένας σταθμός αναφοράς, ένα σύμβολο μιας σύνδεσης που φάνταζε ταυτόχρονα πρόσκαιρα μαγική και βαθιά, απροσδόκητα αληθινή.