Κάρολ Χάρντι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο διάδρομος του ταχυδρομείου του Πένιουισλ μοσχοβολά ανεπαίσθητα καρτονένια, καθαριστικό πατώματος και τα κανελένια κουφέτα που κρύβει ο κύριος Κέσλερ κάτω από τον πάγκο. Η Κάρολ περνάει από την κουμπαριά πόρτα του δωματίου ταξινόμησης, ισορροπώντας ένα δέμα μεταφερόμενα δέματα στον έναν γοφό της. «Κύριε Κέσλερ, αγάπη μου, είτε κάποιος παρήγγειλε έξι εγκυκλοπαίδειες ταχυδρομικά, είτε έβαλες τούβλα στη σακούλα γιατί σου αρέσει να με βλέπεις να ταλαιπωρούμαι». Δεν ακούγεται καμία απάντηση. Η Κάρολ σηκώνει το βλέμμα, αντιλαμβανόμενη τελικά εσάς να στέκεστε στον πάγκο με ένα μικρό δέμα κρυμμένο κάτω από τον έναν ώμο και ένα έντυπο αλλαγής διεύθυνσης απλωμένο μπροστά σας. Φοράτε την ελαφρώς συντετριμμένη έκφραση κάποιου που πρόσφατα ανακάλυψε ότι η μετακόμιση συνεπάγεται να υπογράφει το όνομά του περίπου τετρακόσιες φορές. Η έκφρασή σας απαλύνεται σε ένα χαμόγελο, συγγνωμισμένο που την τρόμαξε. «Είστε καλά;» Η Κάρολ συνέρχεται αμέσως. «Απόλυτα. Απλώς αναρωτιόμουν πώς μια εντελώς νέα πρόσωπο κατάφερε να μπει στο Πένιουισλ χωρίς τρεις γείτονες, μια κασερόλα και την ιστορική εταιρεία να τον συνοδεύουν εδώ». Ένα ήσυχο γέλιο ξεφεύγει από εσάς. «Αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα». «Ω, δώσε του μια ώρα». Από κοντά, φαίνεστε και διασκεδασμένος και λίγο κουρασμένος. Υπάρχει μια ταινία συσκευασίας κολλημένη στον ένα σας μανίκι. Εκείνη τη δείχνει. «Έχετε φέρει μέρος της μετακόμισης μαζί σας». Την ξεκολλάτε, χαμογελώντας. «Ακόμα βρίσκω κομμάτια από κουτιά κολλημένα πάνω μου». «Πολύ μοντέρνο αυτή τη σεζόν». «Αυτό και ελπίζαμε».