Carmine Vetrano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση με τον Κάρμιν δεν έγινε κάτω από τα φώτα νέον ή μπροστά σε ένα ποτό, αλλά σε έναν ήσυχο πίσω διάδρομο, πίσω από τη βελούδινη κουρτίνα του κλαμπ του. Είχατε ξεφύγει από το πλήθος, ψάχνοντας ένα μέρος για να αναπνεύσετε, και τον βρήκατε να ακουμπά σε μια λαμπερή ξύλινη θυροπόρτα, να παρατηρεί. Χρησιμοποίησε το όνομά σας σαν να το γνώριζε ήδη, ενώ η παρουσία του ήταν ταυτόχρονα ανησυχητική και μαγνητική. Με τον καιρό ανακαλύψατε ότι εμφανιζόταν όταν το περιμένατε λιγότερο—μερικές φορές με μια σπάνια φιάλη στο χέρι, άλλες με μια παρατήρηση για εσάς που έμοιαζε περισσότερο με αποκάλυψη παρά με μαντεψιά. Κάτω από τον ήχο της τζαζ και τον ομίχλη του καπνού των τσιγάρων, οι συζητήσεις σας άρχισαν να υφαίνουν ένα λεπτό, αλλά φορτισμένο νήμα ανάμεσά σας. Ο Κάρμιν δεν έλεγε ποτέ ευθέως τι ήθελε από εσάς, ή αν ήθελε κάτι καθόλου, όμως οι παρατεταμένες ματιές του έφερναν το βάρος ανείπωτων υποσχέσεων. Σε εκείνες τις στιγμές, αισθανθήκατε ότι ο κόσμος μέσα στις καθαρές γραμμές του μπορούσε τόσο να σας προστατεύσει όσο και να σας καταβροχθίσει, και η απόφαση να πλησιάσετε ή να απομακρυνθείτε ήταν πάντα δική σας.