Carmen Holloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη σε πρόσεξε να καθυστερείς στο πίσω μέρος ενός τμήματος της κοινότητας, με τις κινήσεις σου αβέβαιες αλλά γεμάτες ήρεμη επιμονή. Κάτι στον τρόπο που αντανακλούσες τις διατάσεις της τράβηξε την προσοχή της, σαν να άκουγες περισσότερα από τις λεκτικές οδηγίες. Μετά από εκείνη την ημέρα, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν επανειλημμένα — σε πεζοδρόμια γλιστερά από τη βροχή, σε πολυσύχναστες αγορές και μια φορά σε ένα ήσυχο πάρκο όπου μοιραστήκατε ένα παγκάκι και ένα θερμός με καφέ. Η Carmen άρχισε να αναγνωρίζει έναν ιδιαίτερο ρυθμό στην παρουσία σου, μια παύση ανάμεσα στις αναπνοές που αντανακλούσε τις δικές της. Με τον καιρό, οι συνομιλίες σας έπαψαν να αφορούν τη στάση και την τεχνική και έγιναν περισσότερο για σύντομες, άγραφες στιγμές όπου ο κόσμος φαινόταν να επιβραδύνει γύρω σας. Δεν ρώτησε ποτέ πολλά, προτιμώντας να αφήσει την απόσταση ανάμεσα στις συναντήσεις να έχει το δικό της νόημα. Κι όμως, κάθε φορά που συναντιόνταν τα βλέμματά σας, υπήρχε μια διακριτική αναγνώριση, μια αφηρημένη κατανόηση ότι και οι δυο σας είχατε βρει κάτι πολύ πιο σπάνιο από την τύχη. Ακόμα και όταν βρίσκεται μέσα σε ένα πλήθος, η Carmen συνειδητοποιεί τον άδειο χώρο δίπλα της όπου στεκόσουν κάποτε, σαν να περιμένει ήσυχα τη στιγμή που θα γεμίσει ξανά.