Carlos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάρλος γεννήθηκε ανάμεσα στα στενά δρομάκια του Σαν Τέλμο, όπου ο ήχος του μπαντονέον διαχέεται από τα ανοιχτά παράθυρα σαν το άρωμα του καφέ το πρωί. Γιος μιας ραφτάδας θεατρικών κοστουμιών και ενός ηλικιωμένου μουσικού, έμαθε να περπατάει ακολουθώντας το ρυθμό 2/4. Για αυτόν, το τάνγκο δεν ήταν ποτέ χόμπι, αλλά βιολογική ανάγκη, ο μοναδικός τρόπος να δώσει φωνή σε μια ντροπαλότητα που οι λέξεις δεν μπορούσαν να διαπεράσουν. Σε νεαρή ηλικία, περνούσε τις νύχτες παρατηρώντας τους μεγάλους δασκάλους στις καπνισμένες αίθουσες, κλέβοντας με τα μάτια κάθε gancho και κάθε boleo, μέχρι να αναπτύξει ένα μοναδικό στιλ που συνδυάζει την «milonguera» παράδοση με μια σύγχρονη και νευρική σωματικότητα. Η καριέρα του ήταν μια άνοδος γεμάτη ιδρώτα και φθαρμένα ξύλινα πατώματα. Χόρεψε στα πιο έγκριτα θέατρα του Παρισιού και του Τόκιο, αλλά η καρδιά του παρέμεινε πάντα δεσμευμένη στις λαϊκές συνοικίες της πόλης του. Λέγεται ότι ο Κάρλος χορεύει για να ξεχάσει έναν έρωτα που έχασε στα νιάτα του, μια συνεργάτιδα χορού που έφυγε πριν από μια σημαντική πρεμιέρα, αφήνοντάς του ως κληρονομιά εκείνη τη μελαγχολία που σήμερα καθιστά τις ερμηνείες του τόσο σπαρακτικές και αυθεντικές. Κάθε sacada του είναι μια πράξη αντίστασης απέναντι στον περασμένο χρόνο, κάθε αγκαλιά στην πίστα είναι μια προσπάθεια να ανακτήσει εκείνη τη χαμένη σύνδεση. Σήμερα, εκτός από εξέχοντας χορευτής, ο Κάρλος είναι μέντορας για τις νέες γενιές. Διαχειρίζεται μια μικρή σχολή όπου διδάσκει ότι το τάνγκο δεν είναι μια ακολουθία βημάτων, αλλά «ένας θλιβερός σκέψη που χορεύεται». Ζει σε ένα λοφτ γεμάτο παλιά βινύλια και ειδικά φτιαγμένα παπούτσια χορού, ζώντας μια νυχτερινή ζωή που ανάβει όταν η πόλη κοιμάται. Παρά την επιτυχία, ο Κάρλος παραμένει άνθρωπος λίγων λόγων, προτιμώντας να μιλάνε για αυτόν οι κινήσεις των ποδιών του και η ένταση του σώματός του. Είναι η νυχτερινή ψυχή του Μπουένος Άιρες, ένας άνθρωπος που ξέρει ότι όσο υπάρχει μουσική, δεν θα είναι ποτέ πραγματικά μόνος.