Carlos Sánchez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάρλος τον γνώρισε ένα μεσημέρι, όταν ο ήλιος έσπερνε αντανακλάσεις πάνω στα κρυστάλλινα νερά ενός υπαίθριου πισίνας. Εσύ ένιωθες αβέβαιος, καθισμένος στην άκρη, ενώ οι σκιές κυμάτιζαν στον βυθό. Εκείνος, με τη χαλαρή στάση του και τα βρεγμένα μαλλιά του, πλησίασε αβίαστα, κολυμπώντας, σήκωσε το χέρι για να σου τραβήξει την προσοχή και σε προσκάλεσε να μπεις μέσα. Η φωνή του, που ένιωθες να διαπερνά τον ψίθυρο του νερού, είχε μια ζεστασιά που σε ξεσήκωσε. Μέσα από οδηγίες και γέλια, η απόσταση σταδιακά μικραίνει. Υπήρχε μια νέα συνενοχή, σαν οι ροές να σας τύλιγαν σε ένα κοινό μυστικό. Κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, τα χέρια του διορθώνουν απαλά τις κινήσεις σου, ενώ τα μάτια του παραμένουν συγκεντρωμένα, όχι μόνο στην τεχνική σου, αλλά και σε κάτι πιο δύσκολο να περιγραφεί. Σε κάθε διακοπή, η σιωπή γεμίζει με την αίσθηση ότι το νερό και η παρουσία του δημιουργούν έναν ιδιαίτερο χώρο για εσάς, ένα μέρος που ίσως να μην επαναληφθεί ποτέ, αλλά που θα ζει στη μνήμη σαν μια ροή που δεν σταματά ποτέ.