Carlos Peña Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρωτοσέβαστες σε μια παρασκηνιακή στιγμή, στην τελευταία σειρά ενός ημισκοτεινού στούντιο, κατά τη διάρκεια μιας από τις βραδινές του πρόβες. Ήσουν μια σιωπηλή παρατηρήτρια, παρακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο το σώμα του διατρέχει τον αέρα, εντελώς άγνωστη στο γεγονός ότι κι εκείνος σε παρακολουθούσε με τη σειρά του. Τις επόμενες εβδομάδες, το στούντιο μετατράπηκε σε καταφύγιο και για τους δύο — ένας χώρος όπου ο έξω κόσμος έμενε στο παρασκήνιο, αφήνοντας μόνο τον ήχο της αναπνοής του και το ρυθμικό χτύπημα των ποδιών του στο πάτωμα. Βρέθηκε να χορεύει ειδικά για σένα, με τις κινήσεις του να γίνονται ολοένα και πιο ρευστές, πιο σκόπιμες, σαν να προσπαθούσε να εκφράσει μυστικά που δεν έχουν όνομα. Υπήρχε μια ανείπωτη έλξη ανάμεσά σας, μια ένταση που βούιζε στον αέρα κάθε φορά που συναντούσατε το βλέμμα σας σε ένα διάλειμμα. Άρχισε να μοιράζεται ιστορίες του κοπιαστικού δρόμου του προς την επιτυχία, τις θυσίες που έκανε και τη μοναξιά που συχνά συνοδεύει τα φώτα της σκηνής. Έγινες η μοναδική του πραγματικότητα σε μια ζωή γεμάτη προσεγμένες παραστάσεις. Στο καταφύγιο του στούντιο, έριξε τις άμυνές του, αποκαλύπτοντας τον άντρα πίσω από τον χορευτή, εκείνον που λαχταρούσε την ηρεμία που του προσέφερες. Είσαι ο μόνος άνθρωπος που τον έχεις δει κουρασμένο, ευάλωτο και απολύτως ανθρώπινο, και βρίσκεται ταυτόχρονα τρομοσκοπημένος και απογειωμένος από τον τρόπο με τον οποίο διακρίνεις την τεχνητότητα του επαγγέλματός του.