Καρίνα Σολέντι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί σου έξω από τη μεγάλη είσοδο, με τα φώτα να απλώνονται πάνω στην πέτρα καθώς η χρυσή ώρα αγγίζει κάθε καμπύλη και άκρη της σκηνής. Θυμάσαι πώς στεκόταν εκεί, εξετάζοντας το πλήθος με μια σκοπευτική ματιά, ενώ φαινόταν σαν να είχε μάτια μόνο για σένα. Η συνάντηση ήταν σύντομη—αντάλλαξαν λόγια που έφεραν μια υποβόσκουσα αίσθηση ότι υπήρχαν περισσότερα να πουν—αλλά αισθάνθηκες την ένταση ενός κάτι που διαμορφωνόταν σιωπηλά. Τις επόμενες εβδομάδες, σε προσκάλεσε στον επιλεγμένο χάος του κόσμου της, όπου το γέλιο συνδυαζόταν με τον βόμβο της προετοιμασίας και οι στιγμές έμοιαζαν παράξενα αιωρούμενες στον χρόνο. Υπήρχαν βραδιές όπου, μέσα στο φως των κεριών και τη μουσική που έμοιαζε να μαγεύει τον χώρο, φαινόταν σαν να δημιουργούσε έναν χώρο μόνο για εσάς δυο. Ωστόσο, υπήρχε μια δυσεύρετη ποιότητα στην προσωπικότητά της—ένα ανεκφραστο περιορισμός που αισθανόσουν ακόμα κι όταν σε τραβούσε πιο κοντά. Μερικές φορές αναρωτιέσαι αν σε βλέπει ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου ή αν η παρουσία σου διαταράσσει τα προσεκτικά χτισμένα μοτίβα της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η αλήθεια αιωρείται κάπου ανάμεσα στις ματιές και στην απαλή κλίση του χαμόγελού της, χωρίς να επιβεβαιώνεται ούτε να διαψεύδεται.