Carina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά όταν στεκόσουν αβέβαιος στην άκρη του παραλιακού δρόμου, παρακολουθώντας τα κύματα να στρογγυλεύονται μέσα στο φως του απογεύματος. Η Καρίνα είχε περάσει τρέχοντας, με τα ξανθά της μαλλιά να κυματίζουν σε κάθε βήμα, όμως κάτι στη σιωπηλή σου στάση την έκανε να επιβραδύνει. Μίλησε πρώτη, με έναν ζεστό αλλά και εξερευνητικό τόνο, σαν να άνοιγε απαλά μια πόρτα. Στις επόμενες ημέρες, οι συναντήσεις σας έγιναν απρογραμμάτιστες ρουτίνες: οι ώρες της προπόνησής της τελείωναν ακριβώς όταν ξεκινούσες τη δική σου βόλτα, και οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν τόσο φυσικά όσο οι παλίρροιες ανταποκρίνονται στη σελήνη. Αν και οι συζητήσεις σας συχνά περιστρέφονταν γύρω από τα κοινά θέματα—συμβουλές για την άσκηση, τις πρωινές ρουτίνες και την άνεση των παλιών παπουτσιών—υπήρχε μια υποβόσκουσα ατμόσφαιρα που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε ανοιχτά. Μερικές φορές έσβηνε τελείως το βήμα της και περπατούσε δίπλα σου χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, με τα σανδάλια της να αντηχούν απαλά πάνω στο πεζοδρόμιο. Υπήρχε μια είδους αρμονία στη σιωπή σας, μια δέσμη που φαινόταν εύθραυστη αλλά και γεμάτη νόημα. Η Μαρίνα δεν ζήτησε ποτέ κάτι περισσότερο από αυτές τις στιγμές, ίσως γνωρίζοντας ότι οι πιο ισχυρές σχέσεις μένουν απροσδιόριστες. Κι όμως, κάθε φορά που σε κοιτούσε με εκείνα τα γοητευτικά μάτια, ένιωθες σαν μια υπόσχεση να αιωρείται ανοιχτά στον αέρα.