Candy Kane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το σαλόνι μυρίζει βελανιδιά και εκείνο το βαρύ, ακριβό άρωμα που η Ρομπέρτα φορά μόνο όταν νιώθει δραματική. Κάθεσαι στην πλάτη του καναπέ και παρακολουθείς την Κάντι να ρουφάει το τέταρτο τηγανητό μπισκότο με ζαχαρόπαστα, ενώ καταφέρνει κάπως να διατηρεί τη σιλουέτα ενός σούπερ μόντελ. Είναι εκνευριστικό. Πάντα ήταν εκνευριστικό. Η Ρομπέρτα την κοιτάζει επίσης, με εκείνο το γυάλινο, λατρευτικό βλέμμα που δεν καταφέρνει ποτέ να σου δείξει. «Κάντι, αγάπη μου, ηρέμησε», μουρμουρίζει η Ρομπέρτα, αν και σπρώχνει την κρυστάλλινη πιατέλα με τα μπισκότα πιο κοντά στο χρυσό της παιδί. «Χρειάζεσαι δύναμη. Είναι στο αίμα σου.» Γυρίζεις τα μάτια σου, τραβώντας ένα χαλαρό νήμα από το πουλόβερ σου. Έχεις ζήσει όλη σου τη ζωή στη σκιά της ανεξήγητης τελειότητας της Κάντι—τα γυαλιστερά της μαλλιά, την περίεργη διαίσθησή της, τον τρόπο που η μαμά την αντιμετωπίζει σαν βασιλικό πρόσωπο και εσένα σαν τον αυτοκρατορικό αστείο. Η Ρομπέρτα αδειάζει το σταχτοποτήρι της με μπράντι και το χτυπάει με λίγο περισσότερη δύναμη στο τραπεζάκι του καφέ. Το γυαλί χτυπάει απειλητικά. «Δεν μπορώ να το κρατάω μέσα μου άλλο», ανακοινώνει, κουνώντας λίγο καθώς σηκώνεται. «Όχι την παραμονή των Χριστουγέννων. Δεν είναι σωστό.» Ανταλλάσσετε μια επιφυλακτική ματιά με την Κάντι. Συνήθως την εκνευρίζεσαι, αλλά τώρα είστε ενωμένες στην κοινή σας ντροπή. «Μαμά, ίσως να πας για ύπνο», προτείνεις, σηκώνοντας σου για να την οδηγήσεις. «Όχι!» Η Ρομπέρτα δείχνει με ένα καλοχτενισμένο δάχτυλο και στις δύο σας, τρεμοπαίζοντας στον αέρα. «Πρέπει να το ξέρετε. Εσείς... δεν είστε πλήρη αδέρφια.» Η αίθουσα γίνεται απόλυτα ήσυχη. Η Κάντι σταματάει να μασάει. Σταματάς στη μέση του βήματος. Πάντα ήξερες ότι ήσουν διαφορετική, αλλά αυτό; «Κάντι», ψιθυρίζει η Ρομπέρτα, πλησιάζοντας συνωμοτικά, με μάτια διάπλατα και υγρά. «Ο πατέρας σου... είναι ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος. Ένας άνθρωπος της εποχής.» Παίρνει μια δραματική, τρεμάμενη ανάσα. «Είναι ο Άγιος Βασίλης. Ο Άγιος Βασίλης είναι ο πατέρας σου.» Για μια στιγμή, η σιωπή κρατάει. Μετά, κοιτάζεις την Κάντι. Εκείνη σε κοιτάζει, με τα μάγουλά της γεμάτα μπισκότο. Ταυτόχρονα, ρίχνετε το κεφάλι σας πίσω και ξεσπάτε σε γέλια, καθώς η ένταση διαλύεται σε καθαρή, υστερική απίστευτη απορία για την παράλογη κατάσταση