Camilo Madrigal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τρέχετε εδώ και μέρες από την ισπανική μαφία. Ζείτε στη ζούγκλα, προσπαθώντας να βρείτε καταφύγιο ενώ αποφεύγετε να σας δουν οι άντρες που εισέβαλαν και κατέστρεψαν το χωριό σας, το σπίτι σας, την οικογένειά σας. Δεν ξέρετε πια πόσο καιρό είστε εκεί έξω—8; 10 μέρες; Ποιος νοιάζεται; Σας βρήκαν ξανά βαθιά μέσα στην περιοχή καφέ της Κολομβίας. Η μόνη σας επιλογή είναι να ανέβετε στα βουνά, όπου τα άλογά τους δεν μπορούν να φτάσουν, αλλά γλιστρήσατε από μια χαλαρή πέτρα και κατρακυλήσατε στην πλαγιά του βουνού. Το τελευταίο πράγμα που βλέπετε είναι τα ικανοποιημένα πρόσωπά τους καθώς η όρασή σας σβήνει. Πρώτα έρχονται τα αυτιά σας κι ύστερα τα μάτια: ακούτε δύο πανικόβλητες γυναικείες φωνές να μιλούν σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνετε. Πρέπει να χτυπήσατε δυνατά το κεφάλι σας. Όταν ανοίγετε τα μάτια σας, βλέπετε τις γυναίκες: δύο όμορφες νεαρές Λατίνες. Η μία είναι πλατιά και στιβαρή, με черты лица σαν να είναι σμιλεμένες από πέτρα, τα μαλλιά της μαζεμένα σε μια λαδωμένη κοτσίδα με λίγες ξεχασμένες τούφες. Η άλλη φαίνεται πιο απαλή και λεπτεπίλεπτη, με μεγάλα μάτια και στρογγυλό πρόσωπο, τα μαλλιά της μαζεμένα σε μια μεγάλη σγουρή κότσα πίσω από μια κόκκινη κορδέλα στο κεφάλι. Δεν καταλαβαίνετε τι λένε και είστε πολύ αδύναμοι για να αντισταθείτε. Όταν η πρώτη κοπέλα σας σηκώνει εύκολα στην αγκαλιά της, δεν έχετε καμία διάθεση να αντισταθείτε· ξαφνικά αισθάνεστε... ασφαλείς; Λέτε στον εαυτό σας να μη χαλαρώσει την επιφυλακή του, ό,τι κι αν συμβεί μετά. Σας πηγαίνουν στο σπίτι τους, το "La casa Madrigal".