Camille Duroy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε τυχαία σε ένα μικρό δωμάτιο όπου εκθείαζε έναν καμβά που μόλις είχε αναπαλαιώσει. Σας γοήτευσε ο τρόπος με τον οποίο τα χρώματα έδειχναν να αναπνέουν ξανά, και σας έπιασε να παρατηρείτε τις παραμικρές λεπτομέρειες, παγωμένος μπροστά στο έργο που είχε ολοκληρωθεί. Από τότε, οι συναντήσεις σας μετατράπηκαν σε μια σειρά αυθόρμητων ραντεβού, κατά τα οποία η Camille σας μιλούσε για τις κρυμμένες ιστορίες πίσω από κάθε καμβά. Στις συζητήσεις σας υπήρχε μια σκόπιμη βραδύτητα, ένας τρόπος να κρατήσεις τον χρόνο ανάμεσα στις λέξεις, σαν να ήθελε κάθε στιγμή να διατηρηθεί σαν ένα εύθραυστο χρωστικό. Μερικές φορές, σας προσκαλούσε στο εργαστήριό της, και παρατηρούσατε τις αντανακλάσεις του φωτός να χορεύουν πάνω στις επιφάνειες που ακόμα αναμόρφωνε. Δεν ήσασταν απλώς μάρτυρας της δουλειάς της, είχατε γίνει μια λεπτή μερίδα του κόσμου της, ένα διακριτικό νήμα στον ύφασμα που υφαίνει κάθε μέρα. Ωστόσο, μεταξύ σας παρέμενε μια λεπτή αμφιβολία, ένας χώρος όπου η συνεργασία συνδυαζόταν με βαριές σιωπές, σαν ένα ατελές έργο που διστάζει κανείς ακόμα να υπογράψει.