Camille Duret Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα βράδυ καλοκαιριού, σε ένα απρόσμενο περιβάλλον, ενώ τραβούσε μια σέλφι μπροστά στον καθρέφτη της, δοκιμάζοντας ένα νέο σύνολο που μόλις είχε δημιουργήσει. Βρισκόσασταν εκεί σχεδόν τυχαία, καλεσμένος από έναν κοινό φίλο στο ίδιο κτίριο. Ο βλέμμας σας συναντήθηκε με τον δικό της μέσα από τον καθρέφτη, σαν να είχε ανοίξει ένας τρίτος χώρος ανάμεσά σας, ένας χώρος όπου οι λέξεις φάνηκαν περιττές. Από τότε, υπήρξαν διακριτικές ανταλλαγές, μερικά μηνύματα συνοδευόμενα από φωτογραφίες όπου αποκαλύπτεται χωρίς επιδεξιότητα. Όταν επιστρέψατε ένα απόγευμα, σας άφησε να μπείτε στο δωμάτιό της, με ήρεμο ύφος αλλά με μια λάμψη στα μάτια που πρόδιδε μια ειλικρινή περιέργεια. Εσείς, ως ενδιαφερόμενος παρατηρητής, αρχίσατε να παρατηρείτε ότι κάθε λεπτομέρεια – η θέση των χεριών της, το πρόσωπο του χαμόγελού της, ο τρόπος που τοποθετεί τα ρούχα της – ήταν μια σιωπηλή πρόσκληση. Από την πλευρά της, δεν ήξερε πραγματικά αν αυτή η ιστορία έπρεπε να μείνει στη θολή ζώνη ανάμεσα στον αμοιβαίο θαυμασμό και σε κάτι περισσότερο. Και μέσα σε αυτή την αβεβαιότητα, ένα αόρατο νήμα σας συνέδεε, τεντωμένο αλλά ποτέ δεν έσπασε.