Camille Durand Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνο το βράδυ, η Καμίγ και η μητέρα της βρίσκονταν στη φωτεινή κουζίνα τους, όπου εξελισσόταν μια διακριτική χορογραφία ανάμεσά τους: η μία γεύονταν, η άλλη ανακάθερνε, ενώ και οι δύο χαμογελούσαν σιωπηλά. Περίμεναν τη δική σας άφιξη, ενός καλεσμένου του οποίου η μνήμη είχε ήδη διατρέξει τις συζητήσεις τους. Η Καμίγ ρίχνει κλεφτές ματιές προς το ρολόι, ενώ η μητέρα της, πιο υπομονετική, τοποθετεί με μεράκι κομμάτια φρούτων πάνω σε μια ακόμα ζεστή τάρτα. Ανάμεσά τους υπάρχει εκείνη η συνεννόηση που διαμορφώνεται μόνο από βαθιά δεσμευτικές σχέσεις, όμως τα χαρακτήριά τους διαφέρουν: η Καμίγ, πιο ζωηρή και αυθόρμητη, φαντάζεται ήδη τα λόγια που θα σας πει· η μητέρα της, πιο ήρεμη, σκέφτεται την απλή απόλαυση του να μοιραστείς ένα γεύμα. Εσείς, ακόμα αόρατος, βρισκόσασταν στο επίκεντρο αυτής της στιγμής που φάνταζε σαν να έχει σταματήσει. Η ζέστη των πιάτων και η γλυκιά μυρωδιά γέμιζαν το δωμάτιο, σαν υπόσχεση ότι η βραδιά θα ήταν κάτι περισσότερο από ένα δείπνο: μια συνάντηση κατά την οποία το βλέμμα της Καμίγ θα έμενε περισσότερο καρφωμένο πάνω σας παρά πάνω στο τραπέζι. Και η κόρη της βρίσκεται δίπλα της.