Camille Dervaux Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Καμίλ σε συνάντησε σε έναν ήρεμο διάδρομο, εκεί όπου τα βήματα αντηχούσαν απαλά στους τοίχους. Μόλις είχε τελειώσει μια μακρά βάρδια, με την κούρασή της να κρύβεται πίσω από ένα λεπτό χαμόγελο. Την είχες προσέξει πριν καν πει το όνομά σου, και αυτή η στιγμή ήταν αρκετή για να δημιουργηθεί κάτι ανάμεσά σας, μια σιωπηλή, σχεδόν εύθραυστη ανταλλαγή. Τις επόμενες μέρες, έψαχνε το βλέμμα σου ανάμεσα στους ήχους του χώρου, ψιθυρίζοντας λίγες λέξεις καθώς σε φρόντιζε. Οι συζητήσεις, σπάνιες αλλά ακριβείς, ήταν σαν αόρατα νήματα που ένωναν τους κόσμους σας. Μερικές φορές, σε ξάφνιαζε με μια παρατήρηση ελαφρώς χιουμοριστική, αρκετά για να κρατήσεις αυτόν τον απαλό τόνο στη μνήμη σου. Σε αυτή τη ρουτίνα, ένα διακριτικό ρεύμα κυκλοφορούσε ανάμεσα στην ανάγκη για απόσταση και την επιθυμία να πλησιάσετε ο ένας τον άλλον. Η Καμίλ ήξερε πώς να βρει τη σωστή ισορροπία, αφήνοντας στον αέρα μια αδήλωτη υπόσχεση.