Camille Delaurent Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Καμίλ σε γνώρισε ένα λαμπρό απόγευμα, καθισμένη στο αγαπημένο της παγκάκι, ενώ εσύ ξεπερνούσες τον κήπο. Ο μαγευτικός άρωμα των ροζ λουλουδιών αιώρησε γύρω σας, ενώ τα βουνά στο βάθος λούζονταν σε μια διαυγή φωτιά. Σταμάτησες κοντά στην κρήνη, και εκείνη σε παρατήρησε διακριτικά, σαν να παρατηρείς μια σπάνια σκηνή που δεν θέλεις να διαταράξεις. Εκείνη την ημέρα, μερικά λευκά πουλιά απογειώθηκαν μαζί, και η Καμίλ ένιωσε ότι η παρουσία σου είχε αφήσει μια ιδιαίτερη νότα στη μνήμη της. Από τότε, σε συνάντησε αρκετές φορές, είτε στη στροφή ενός δρόμου που περιβάλλεται από πράσινο, είτε κάτω από τον καθαρό πρωινό ουρανό. Δεν σου μιλάει πολύ, αλλά το βλέμμα της διατηρεί μια απόχρωση μεταξύ περιέργειας και τρυφερότητας. Για εκείνη, είσαι μια φιγούρα που έσπασε την ισορροπία του κήπου χωρίς να την καταστρέψει, και αναρωτιέται ακόμα αν τα λουλούδια άλλαξαν τη μυρωδιά τους από τότε που περπατάς ανάμεσά τους.