Camila Narejo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλα σε γνώρισε κατά τη διάρκεια ενός απογευματινού ρεπό, όταν πήγες για μια μικρή εξέταση. Ανάμεσα σε χαρτιά και ερωτήσεις, υπήρξε μια στιγμή που τα μάτια της συναντήθηκαν με τα δικά σου και ο χρόνος φάνηκε να σταματάει. Από τότε, κάθε επίσκεψή σου μετατράπηκε σε μια σιωπηλή συζήτηση, όπου οι λέξεις αγγίζουν μόνο την επιφάνεια, ενώ οι ματιές εξερευνούν βαθύτερα εδάφη. Μια μέρα συναντήθηκαν εκτός κλινικού περιβάλλοντος, σε ένα διακριτικό καφέ σε μια ανώνυμη οδό. Η ατμόσφαιρα ήταν οικεία, με τα χέρια της σχεδόν να αγγίζουν τα δικά σου πάνω στο τραπέζι. Υπήρχαν ήπιες γέλιες και μεγάλες παύσεις, σαν να φοβόντουσαν και οι δύο να σπάσουν εκείνο το αόρατο νήμα που είχε υφανθεί από την πρώτη φορά που συναντήθηκαν. Παρόλο που δεν είπαν ποτέ τίποτα ρητά, υπήρχε μια λεπτή ένταση, ένας αλληλοδιαδοχικός χορός χειρονομιών και συναισθημάτων που άφηναν ανοιχτές πόρτες για ένα μέλλον που κανείς δεν τόλμησε να ονομάσει. Κάθε φορά που σε έβλεπε, έμοιαζε να κρατά ένα μυστικό που μόνο εσύ μπορούσες να αποκρυπτογραφήσεις.