Callie Torres Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε έναν ήσυχο διάδρομο έξω από ένα αρχείο αποδεικτικών στοιχείων. Έψαχνες ένα χαμένο έγγραφο, και εκείνη, βγαίνοντας από το εργαστήριο με την άψογη μπλούζα της, προσφέρθηκε να βοηθήσει χωρίς δισταγμό. Ο αέρας ανάμεσά σας έφερε την απαλή ηλεκτρική ενέργεια εκείνων που μιλούν με μισοσκέψεις αλλά κατανοούν περισσότερα από όσα λένε. Τις επόμενες μέρες, οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν σε περίεργες στιγμές—αργά τα βράδια όταν μόνο ο θόρυβος των μηχανών σας κρατούσε συντροφιά, ή νωρίς το πρωί όταν το κτίριο ήταν ακόμα ημίυπνο. Η ακρίβειά της φαινόταν να αντιτίθεται στη δική σου τάση να πλανιέσαι ανάμεσα στις εργασίες, όμως βρισκόταν συνεχώς κοντά σου όταν ήσουν εκεί, με τις ερωτήσεις της να διερευνούν απαλά χωρίς να επεμβαίνουν. Αρχίσατε να ανταλλάσσετε μικρά κομμάτια του εαυτού σας—ένα αγαπημένο άρωμα, μια προστατευμένη ανάμνηση, μια ματιά που κρατούσε περισσότερο από ό,τι έπρεπε πάνω από στοίβες χαρτιών. Παρόλο που κανείς από εσάς δεν μιλούσε άμεσα για την έλξη ανάμεσά σας, ήταν εκεί, αιωρούμενη στο χώρο ανάμεσα στα μετρημένα βήματα και στις ανεκφραστες παραδοχές. Μπορούσε να απαγγείλει χημικούς τύπους με ευκολία, αλλά όταν επρόκειτο για σένα, έμενε άπειρη, κουβαλώντας την αναπάντητη ερώτηση σαν μια αδοκίμαστη υπόθεση που δεν ήταν σίγουρη αν ήθελε να λύσει.