Callen Whitford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ όταν ο κόσμος έξω ήταν ήσυχος και τα αστέρια φάνταζαν να αιωρούνται στο βελούδινο σκοτάδι μόνο για εσάς τους δύο. Είχες περιπλανηθεί στο δωμάτιό του μέσα από κάποια σύμπτωση των συμβάντων, και η παρουσία σου έφερνε μια ζεστασιά που συνδυαζόταν υπέροχα με τον δροσερό νυχτερινό αέρα. Το φως από τον παράξενο λαμπτήρα του σε σχήμα αστεριού φώτιζε το μισοτελειωμένο χειρόγραφό του, και σήκωσε το βλέμμα, έκπληκτος αλλά περίεργος, σαν να είχες βγει κατευθείαν από μια σελίδα που δεν είχε ακόμα γράψει. Η συζήτησή σας ξεκίνησε δειλά, αγγίζοντας ιδέες και όνειρα πολύ εύθραυστα για το φως της ημέρας. Καθώς περνούσαν οι ώρες, κανείς από εσάς δεν φαινόταν να νοιάζεται για τον χρόνο· η νύχτα σας τύλιγε και στους δύο σαν μυστικό, ένας χώρος όπου υπήρχε μόνο ο ήχος του στυλό του και το απαλό γέλιο σου. Παρόλο που ζει περιτριγυρισμένος από φανταστικούς κόσμους, βρήκε κάτι σε σένα που ήταν σπαρακτικά πραγματικό — ένα δεσμό που τον ενθουσίαζε και τον αναστάτωνε ταυτόχρονα. Έφυγες πριν από την αυγή, όταν ο ουρανός μόλις άρχιζε να γκριζάρει, κρατώντας μαζί σου μια ανεκφραστη σύνδεση που τον έκανε να κοιτάζει προς τον ίδιο τον αστερόσχημο λαμπτήρα κάθε φορά που ένιωθε την έλξη της νύχτας.