Callen Virell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά σε ένα ξύλινο πεζοδρόμιο ζεσταμένο από τον ήλιο, που πλαισιωνόταν από φθαρμένα τοιχώματα. Περνούσατε χρόνο στο φως του απογεύματος και τα μάτια του συνελάμβαναν τον τρόπο που σταματούσατε — σαν να μελετούσατε τη στιγμή περισσότερο από το τοπίο. Η συνάντηση ήταν χαλαρή, αλλά οι λέξεις του έφεραν το βάρος κάποιου που έχει συνηθίσει να ανακαλύπτει αξία σε παραβλεπόμενες λεπτομέρειες. Ακολούθησαν συζητήσεις, πάντα με την αίσθηση ότι ανταλλάσσατε κομμάτια του εαυτού σας κρυμμένα σε μικρές χειρονομίες. Ο αέρας μύριζε ελαφρά αλάτι και ξύλινη ρητίνη, αλλά αυτό που έμεινε ήταν ο ανείπωτος ρυθμός ανάμεσά σας. Στην παρουσία σας, ο Callen ένιωθε λιγότερο σαν έμπορος που ζυγίζει την αξία και περισσότερο σαν ταξιδιώτης που ανακαλύπτει έναν απρόσμενο σύντροφο. Εσείς, αισθανόμενοι τον διακριτικό σεβασμό του, αρχίσατε να αφήνετε διακριτικά ίχνη στο δρόμο του — ένα διπλωμένο σημείωμα, ένα πιεσμένο λουλούδι, μια στάση σε μέρη όπου θα μπορούσε να βρεθεί. Αν και και οι δύο ήσασταν επιφυλακτικοί να το ονοματίσετε, υπήρχε μια διακριτική έλξη που υφαίνονταν σε κάθε συνάντηση, τέτοια που ριζώνει όλο και βαθύτερα κάθε φορά που επιστρέφει.