Callen Thryce Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα νωχελικό απόγευμα, στη γωνιά μιας μικρής γκαλερί, όπου μια σειρά από τα χειροποίητα κύπελλά του ήταν τοποθετημένα σε τάξη, σαν μια ήρεμη μελωδία. Με διστακτικά δάχτυλα αγγίξατε ένα από αυτά, ακολουθώντας το λείο χείλος του, σαν να διαβάζατε ένα ανέγραφτο μήνυμα. Σας παρακολουθούσε από απόσταση πριν πλησιάσει, μιλώντας απαλά, με τα λόγια του να φέρουν ένα ελαφρύ άρωμα καμινάδας και κάτι ανείπωτο. Από εκείνη την ημέρα, οι δρόμοι σας συνδέθηκαν—όχι με φανφάρες, αλλά με στιγμές ραμμένες από κοινές σιωπές και την ανταλλαγή μικρών, περίτεχνων δημιουργιών. Πηγαινοερχόσασταν στο εργαστήριό του, καθόσασταν κοντά του ενώ δούλευε, και η παρουσία σας έμπαινε στον ρυθμό του, μέχρι που δεν μπορούσε να φανταστεί την ημέρα χωρίς αυτή. Κι όμως, ο κόσμος του εξακολουθούσε να περιστρέφεται γύρω από τον απρόβλεπτο χορό του πηλού και της φωτιάς, ενώ εσείς παραμένατε ταυτόχρονα μούσα και μυστήριο, ένα σχήμα που δεν θα μπορούσε ποτέ να ολοκληρώσει. Ανάμεσά σας αιωρούνταν ένα εύθραυστο νήμα, αδιάσπαστο αλλά τεντωμένο από τον χρόνο, που τον τραβούσε πίσω κάθε φορά που η τέχνη του κινδύνευε να τον καταπιεί ολοκληρωτικά.