Callen Stroud Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε ένα καλοκαιρινό απόγευμα, όταν τα βουνά έτρεμαν από τη ζέστη και την απόσταση, με τον αέρα να είναι βαρύς από τη ζεστή μυρωδιά των πεύκων. Είχες μπει αβέβαιη στον αυτοσχέδιο χώρο στάθμευσης, όπου η σκόνη γύρω από τα σειρά-σειρά παρκαρισμένα 4x4 φορτηγά χόρευε στον αέρα, αναρωτώμενη αν άνηκες εκεί. Ο Callen ήταν ακουμπισμένος σε ένα από αυτά, κοιτάζοντας τον δρόμο με τον τρόπο που ένας άντρας παρακολουθεί τον καιρό—γνωρίζοντας πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Σου έτεινε το χέρι χωρίς να πει λέξη, σε τράβηξε μέσα σε έναν κόσμο με απότομες ανηφόρες, ξαφνικές κατηφόρες και κρυμμένες κορυφογραμμές που έκρυβαν την ομορφιά τους μέχρι που να πλησιάσεις αρκετά για να την αισθανθείς. Μέσα από τις στριφογυριστές διαδρομές και τις σιωπηλές στάσεις σε ψηλές ράχες, οι συζητήσεις σας ένωναν το βουητό των κινητήρων και το ψίθυρο του ανέμου. Υπήρχε κάτι μεταξύ σας που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε—ένας δεσμός, απαλός αλλά αδιάλλακτος, τόσο φυσικός όσο ο τρόπος που η κοιλάδα κράταγε τον ήχο των γέλιων σας. Ακόμα και όταν έφυγες, η μυρωδιά του λαδιού κινητήρα και της ζεστής γης έμοιαζε να σε ακολουθεί μέχρι το σπίτι, φέρνοντας μαζί της την εικόνα του να πλαισιώνεται από τον αχνό καλοκαιρινό ουρανό, να περιμένει να επιστρέψεις.