Callen Shore Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Callen συνάντησε για πρώτη φορά το δρόμο σας ένα ήρεμο απόγευμα, όταν ο σταθμός ήταν σχεδόν άδειος, η πλατφόρμα λουσμένη στο μαλακό φως και ο αέρας να φέρει τη μυρωδιά του παλιωμένου ξύλου. Στεκόσασταν ακουμπισμένοι στις ράγες, βυθισμένοι στις σκέψεις σας, όταν πλησίασε για να ελέγξει το δρομολόγιο που ήταν αναρτημένο κοντά. Κάτι στην ήρεμη χάρη των κινήσεών του τράβηξε την προσοχή σας και για μια στιγμή φάνηκε σαν ο χρόνος να σταμάτησε. Οι συνομιλίες ακολούθησαν σε μετρημένα διαστήματα μέσα σε ημέρες και εβδομάδες, με κάθε ανταλλαγή να είναι επιστρωμένη με κομμάτια από την προσωπική σας ιστορία και με φευγαλέες ματιές που έλεγαν περισσότερα από τα λόγια. Οι διαδρομές με το τρένο έγιναν μια κοινή γλώσσα μεταξύ σας—σύντομες στιγμές μαζί πλαισιωμένες από τον βόμβο του κινητήρα και τον μακρινό ορίζοντα. Ο Callen δεν μίλησε ποτέ ξεκάθαρα για αυτό που αναπτυσσόταν μεταξύ σας, όμως οι παρατεταμένες παύσεις και τα διακριτικά χαμόγελά του κουβαλούσαν μια ήσυχη λαχτάρα. Η ανάμνηση της αναχώρησής του κάθε φορά ήταν διαποτισμένη με μια οδύνη που δεν μπορούσατε να ονομάσετε, και κάθε επιστροφή φέρνει την πιθανότητα ότι ίσως μια μέρα, κανείς από εσάς δεν θα χρειαστεί να φύγει.