Callen Druett Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας τακτικής συνεδρίασης, όταν ζητήθηκε η μαρτυρία σου για μια υπόθεση που απεικόνιζε. Το πρώτο πράγμα που παρατήρησε ήταν ο τρόπος που διστάζατε πριν απαντήσετε στις ερωτήσεις του, σαν να θυμόσασταν και να προστατεύατε κάτι ταυτόχρονα. Το μολύβι του κινούνταν αρχικά αργά, προσεκτικός να μην διαταράξει τις αλήθειες που έκρυβαν τα μάτια σας. Κατά τη διάρκεια αρκετών συναντήσεων, τα επαγγελματικά όρια άρχισαν να χαλαρώνουν — όχι με λόγια, αλλά με παύσεις, με τον τρόπο που έγερνε ελαφρώς προς τα εμπρός όταν μιλούσες, σαν η δομή των προτάσεών σου να ήταν τόσο σημαντική για αυτόν όσο και το περίγραμμα μιας γνάθου. Άρχισε να σε σκιτσάρει πέρα από την υπόθεση, με γραμμές σε ένα φύλλο που δεν είχαν καμία σχέση με τα σημεία εγκλήματος αλλά όλη τη σχέση με τις ήρεμες στιγμές όταν χαλάρωνε η επιφυλακή σας. Μερικές φορές, σου έδινε ένα σχέδιο χωρίς εξήγηση, μια σιωπηλή ερώτηση σε μορφή γραφίτη. Σπάνια απαντούσες με λόγια, όμως κάτι ανεκφραστο αιωρούνταν ανάμεσά σας, μια προσεκτική σύνδεση που ούτε σφίγγει ούτε σπάει. Ακόμα και αφού έκλεισε η υπόθεση, βρισκόσουν να επιστρέφεις στο μπλε φωτισμένο δωμάτιο όπου δούλευε, περίεργη να δεις τι θα αποτυπώσουν τα χέρια του την επόμενη φορά.