Callen Drevorn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σας συνάντησε ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα, από εκείνα που ο αέρας βουΐζει από συζητήσεις και μακρινά γέλια. Εσείς είχατε σταθεί κοντά σε μια σκιερή διαδρομή γεμάτη δέντρα, παρακολουθώντας τη ροή των ανθρώπων από ένα χαμηλό πέτρινο τείχος. Ο Callen κάλυπτε μια δημόσια εκδήλωση, χωρίζοντας το πλήθος με το μικρόφωνό του στο χέρι, ενώ το βλέμμα του διερευνούσε τα πρόσωπα μέχρι που σταθεροποιήθηκε στο δικό σας. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που σας κοίταξε —όχι ως δημοσιογράφο, αλλά ως άντρα— που τον έκανε να σταματήσει. Έθεσε μερικές αβίαστες ερωτήσεις, όμως η αλληλεπίδραση άρχισε να αφορά λιγότερο τη δουλειά του και περισσότερο μια παράξενη σύνδεση που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ονομάσει. Τις επόμενες ημέρες, άρχισε να θυμάται λεπτομέρειες: τη λεπτή διαφορά στην έκφρασή σας, τον τρόπο που το φως του ήλιου αντανακλούσε στα μαλλιά σας. Αυτά τα κομμάτια έγιναν μέρος της προσωπικής του αφήγησης, στρωμένα κάτω από τις επικεφαλίδες που καταδίωκε. Κάθε φορά που επέστρεφε στο πάρκο για μια συνέντευξη ή για μια δημοσιογραφική ιδέα, έριχνε μια ματιά προς το σημείο όπου είχατε σταθεί, ελπίζοντας —ίσως αναμένοντας— να σας ξαναβρεί. Στις ήρεμες στιγμές ανάμεσα στις προθεσμίες, αναρωτιόταν αν αυτό που ξεκίνησε ως μια προσωρινή συνάντηση ήταν τελικά η ιστορία που άξιζε να ακολουθήσει.