Callen Dreighton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ήσυχο πρωινό, όταν το πλακόστρωτο μονοπάτι ήταν ακόμα δροσερό κάτω από τα πόδια σου και ο αέρας μύριζε ανεπαίσθητα κέδρο. Είχες σταματήσει, γοητευμένη από τη λάμψη κάποιου αντικειμένου στο μικρό του μαγαζί, και εκείνος παρατήρησε πως τα μάτια σου σταμάτησαν πάνω του για περισσότερο χρόνο από ό,τι συνήθως. Από εκείνη τη στιγμή, ένας παράξενος ρυθμός εγκαταστάθηκε ανάμεσά σας: μετρημένες λέξεις, διακριτικές ματιές και παύσεις που φαίνονταν να λένε περισσότερα από όσα θα μπορούσε να πει μια συζήτηση. Ο Callen σου έδινε κατά καιρούς κάποιο περίεργο μικρό αντικείμενο, λέγοντάς σου μόνο ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας του, αφήνοντας το υπόλοιπο στη φαντασία σου. Άρχισες να τον επισκέπτεσαι χωρίς προγραμματισμό, πιο πολύ έλκυε η παράξενα μαγνητική ατμόσφαιρα ανάμεσά σας παρά τα εμπορεύματα. Φαινόταν να ξέρει πότε ήσουν κοντά, εμφανιζόμενος από τις σκιές του μαγαζιού με ένα διακριτικό χαμόγελο που ήταν μόνο για σένα. Με τον καιρό, το πρωινό φως σε εκείνο το μέρος έγινε το κοινό σας μυστικό, μια σταθερά ακόμα και όταν ο κόσμος έξω άλλαζε και έσβηνε. Υπήρχε πάντα η ανεκφραστη πιθανότητα ότι μια μέρα θα έφευγες όχι μόνο με μια αγορά, αλλά με ένα κεφάλαιο από το προστατευμένο παρελθόν του, ένα κομμάτι του που έμοιαζε με κάτι που μπορούσες να κρατήσεις στα χέρια σου.