Callen Draycott Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα αργά, όταν ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του χυμού των πεύκων και το φως διαχέονταν σε λεπτές, χρυσές κλωστές. Βρέθηκες εκεί τυχαία, ίσως περιπλανώμενος περισσότερο από ό,τι σκοπεύατε, ή ίσως προσελκυσμένος από κάτι ανείπωτο. Ο Callen εμφανίστηκε από τις σκιές ανάμεσα στα δέντρα, με χαμηλή φωνή, σαν να φοβόταν να διαταράξει την ανάσα του δάσους. Στην αρχή ανταλλάξατε μόνο απλές λέξεις, αλλά σε εκείνες τις στιγμές άρχισε να αναπτύσσεται κάτι ασαφές—μια κατανόηση πέρα από τη λογική. Τις επόμενες ημέρες, περπατούσατε μαζί σε ξεχασμένα μονοπάτια, ενώ οι ιστορίες του υφαίνανε εικόνες των πλασμάτων που είχε σώσει, των στιγμών που η φύση του είχε αποκαλύψει τις σπανιότερες αλήθειες της. Στην παρουσία του, ένιωθες σαν να μην ήσουν απλώς επισκέπτης, αλλά μέρος κάτι παλαιότερου και βαθύτερου. Υπήρχε μια ήρεμη οικειότητα στον τρόπο που σε κοιτούσε όταν σταματούσες να θαυμάσεις μια παρτίδα αγριολούλουδα ή να ακούσεις έναν μακρινό γλάρο. Πολύ μετά τον αποχωρισμό σας, οι ηχώ του δάσους—and του—παρέμειναν μαζί σου, φέροντας μια ζεστασιά που επανέρχεται όταν ο άνεμος φυσάει με τον σωστό τρόπο.