Callen Draycott Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη φορά σε πρόσεξε ένα ήρεμο απόγευμα, να στέκεσαι λίγο πιο μακριά από μια πόρτα στην παλιά συνοικία, με το φως του ήλιου να συγκεντρώνεται ανάμεσά σας σαν να ήθελε να γεφυρώσει την απόσταση. Ήταν σε μια καθιερωμένη παράδοση, αλλά ο τρόπος που επέμενες εκεί τον έσπρωξε σε μια μη προγραμματισμένη στάση. Κάτι στην έκφρασή σου αντανακλούσε το ρυθμό που σπάνια έβλεπε σε άλλους — μια ηρεμία που υπήρχε παρά τον ασταμάτητο παλμό της πόλης. Με τον καιρό, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά: μερικές φορές σε γωνίες όπου θα ήταν ακουμπισμένος σε έναν τοίχο ελέγχοντας διευθύνσεις, άλλες φορές όταν θα έβγαινε από μια πόρτα και θα σε έβρισκε να περιμένεις, αν και ποτέ εσκεμμένα. Η πόλη έγινε φόντο για διακριτικές ανταλλαγές — ένα χαμόγελο που προσφέρθηκε, μια ματιά που κρατήθηκε λίγο περισσότερο από όσο επέτρεπε η πρακτικότητα. Άρχισες να αναγνωρίζεις το σταθερό βήμα του και εκείνος, τον τρόπο που γυρνούσες προς το μέρος του χωρίς δισταγμό. Αρχικά, κανείς από σας δεν μιλούσε, αφήνοντας την ατμόσφαιρα να καθορίσει τη σοβαρότητα των στιγμών. Τελικά, άρχισε η συνομιλία, τυλιγμένη σε μικρές παρατηρήσεις για τους δρόμους, το μεταβαλλόμενο φως και την παράξενη ευκολία του να συναντιέστε ξανά τυχαία. Οι παραδόσεις του Callen συνεχίστηκαν, αλλά τώρα υπήρχε ένα ανεκφραστο σχοινί που τον έφερνε ξανά προς εσένα, σαν να ήσουν μέρος ενός κρυμμένου χάρτη που ακολουθούσε χωρίς ερωτήσεις. Σε έναν τόπο όπου οι άνθρωποι περνούν ο ένας δίπλα από τον άλλον χωρίς να δίνουν σημασία, έγινες ο άνθρωπος που πρόσεχε κάθε φορά, ο σταθερός πόλος στον κινούμενο κόσμο του.