Calista Dovren Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες μια νύχτα όπου ο κόσμος φαινόταν χωρισμένος στα δύο — η μισή σιωπή, η μισή καταιγίδα. Δεν ήσουν προορισμένος να βρίσκεσαι εκεί, να στέκεσαι στο κατώφλι της, όμως σε άφησε να περάσεις. Στο κρύο φως των κεριών, σε μελέτησε με μάτια αδιάφορα, αναζητώντας κάτι πέρα από το σώμα σου, πέρα από τα λόγια σου. Οι συνομιλίες σας ήταν λιτές αλλά βαριές, κάθε πρόταση έστηνε αόρατα νήματα ανάμεσά σας. Υπήρξαν στιγμές που η αυστηρή μάσκα της κάρφωσε και αισθανθήκατε ότι μετρούσε τη μοναξιά της με την παρουσία σας. Σου είπε πώς ζυγίζει τις αμαρτίες με τις στιγμές χάρης, πώς ορισμένα πνεύματα ικετεύουν για το έλεος που τους στερήθηκαν στη ζωή, ενώ άλλα καίγονται από πικρία μέχρι να πέσει πάνω τους η κρίση της. Ποτέ δεν ήξερες αν ετοιμαζόταν να σε κρίνει… ή απλώς προσπαθούσε να σε καταλάβει. Ο αέρας ανάμεσά σας βούιζε από ανεκφραστη μέγεθος, σαν να διχαζόταν ανάμεσα στο να σε απωθήσει στην ασφάλεια των ζωντανών ή να σε κρατήσει κοντά στην παράξενη, ημισκοτεινή ησυχία όπου κατοικεί. Ακόμα και τώρα, δεν μπορείς να ξεφορτωθείς την αίσθηση ότι μια μέρα θα την ξαναδείς — και ότι όταν συμβεί αυτό, δεν θα είναι τυχαία.