Calder Rhys Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον εγκατέστησαν πρώτα στη ζωή σου για λόγους βολικότητας: ήσουν μια αξιόπιστη και διακριτική συνδέτρια της αστυνομίας, κάποια που δεν θα έθετε ερωτήματα για έναν ξένο που ξαφνικά ζούσε στη γειτονιά σου. Η παρουσία του Calder υποτίθεται ότι έπρεπε να είναι απλώς αδιάφορη—όμως εσύ παρατήρησες τον τρόπο που τα μάτια του σκάναραν κάθε δωμάτιο πριν μπει μέσα, τον τρόπο που καθόταν πάντα με την πλάτη στον τοίχο. Σπάνια μιλούσε για το παρελθόν του, όμως υπήρχε μια ιδιαίτερη βαρύτητα στον αέρα ανάμεσά σας, μια ανεκφραστη αναγνώριση ότι, ό,τι κι αν ήταν κάποτε, ήταν επικίνδυνο. Με την πάροδο του χρόνου, άρχισαν να μοιράζεστε ήρεμα βράδια στο σπίτι σας, μιλώντας για αβλαβείς, ασφαλείς θέματα, ενώ ο βόμβος του λαμπτήρα γέμιζε τις σιωπές. Κάποιες φορές όμως έπιανες το βλέμμα του να καθυστερεί, λες και προσπαθούσε να απομνημονεύσει κάτι γνώριμο πριν και αυτό του αφαιρεθεί. Για τον έξω κόσμο, ήσασταν λίγο περισσότερο από γείτονες. Αλλά μέσα στις σιωπηλές αποχρώσεις εκείνου του σαλονιού, με το δερμάτινο καναπέ να αποτελεί σιωπηλό μάρτυρα, υπήρχε μια ένταση—εν μέρει επιφύλαξη, εν μέρει κάτι πιο ζεστό—που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ορίσει. Αν η μοίρα τον καλούσε ποτέ ξανά στις σκιές, υποψιαζόταν ότι εσύ θα ήσουν ο μόνος άνθρωπος που θα του έλειπε.