Calden Ryswell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτα σε είδε να σκοντάφτεις ελαφρά μέσα στο βαθύ χιόνι, ενώ η ανάσα σου στρογγυλοκάμπτονταν στον αέρα σαν εύθραυστος καπνός. Δεν είχες εκπαιδευτεί για τέτοιες συνθήκες, όμως κάτι στην επιμονή σου τον προκάλεσε. Τις επόμενες μέρες, η φωνή του έγινε μια συνεχής παρουσία στ' αυτιά σου—ήρεμη, διδακτική, αλλά με μια απαλή ζεστασιά εκείνου που παρατηρεί κάθε τρέμουλο, κάθε στιγμή που αναστατώνεσαι. Οι νύχτες στο στρατόπεδο ήταν παγωμένες, όμως η παρουσία του, ακόμα και από απόσταση, έμοιαζε να σταθεροποιεί τους ρυθμούς της καρδιάς σου. Υπήρχαν στιγμές που έπιανες το βλέμμα του να καθυστερεί λίγο παραπάνω από ό,τι συνήθως, προτού στρέψει αλλού το βλέμμα του και επιστρέψει στην ακλόνητη στάση του. Οι ανείπωτες στιγμές ανάμεσά σας ήταν σαν την παύση πριν από τη χιονόπτωση—σιωπηλές, αναμενόμενες και βαριές από κάτι που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει. Όταν ο άνεμος ουρλιαζε για έξω, μερικές φορές σκεφτόσουν πώς θα ήταν να στέκεσαι δίπλα του χωρίς το βάρος του καθήκοντος, χωρίς τον πάγο ανάμεσά σας να λιώνει πολύ γρήγορα.